Rufi i nocna przejażdżka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym miasteczku, przy ulicy Stokrotek, stał czerwony garaż. Mieszkał w nim Rufi – małe, lśniące auto marki Alfa Romeo. Rufi był czerwony jak truskawka i miał okrągłe, wesołe reflektory, które mrugały do słońca.

Pewnego wieczoru, gdy gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, Rufi poczuł ochotę na małą przejażdżkę. Włączył silnik – brm, brm, brm – i wyjechał na drogę wśród pachnących łąk.

Po chwili usłyszał: „Pomocy! Pomocy!”. To był motocykl Franek, który ugrzązł w miękkim piasku przy ścieżce rowerowej. Franek rozpaczał: „Nie mogę ruszyć, moje kółka się kręcą, ale nigdzie nie jadę!” Rufi podszedł bliżej i powiedział: „Oprzyj się o mój zderzak, razem damy radę!”.

Rufi naparł lekko, a Franek wyjechał z piasku. Motocykl uśmiechnął się i podziękował: „Dziękuję, Rufi! Jesteś super przyjacielem!”. Rufi zamrugał reflektorami i pojechał dalej.

Niedaleko mostku spotkał ciężarówkę Henia, który dźwigał wielki wór jabłek. Henio stękał: „Uff, ciężkie to jabłka, nie dam rady ich zawieźć do sadu”. Rufi zaproponował: „Włożę parę jabłek na mój dach, pomogę ci!”. Henio ucieszył się, a Rufi ostrożniutko jechał, trzymając jabłka.

Gdy dotarli do sadu, spotkali rowerek Kazia. Kazio miał płaski koszyk i martwił się, że nie może zabrać kwiatów do domu. Rufi uśmiechnął się: „Kwiaty mogą pojechać ze mną, mam przecież ładny bagażnik!”. I tak Rufi wrócił z bukietem polnych kwiatów, które pachniały jak łąka.

Wreszcie Rufi wjechał do swojego czerwonego garażu. Był trochę zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Położył się na miękkiej poduszce olejowej, a gwiazdy przez okno szeptały mu dobranoc. Rufi zamknął reflektory i zasnął głęboko, marząc o przygodach.

Na niebie świeciły gwiazdy, a w garażu było cicho i ciepło. Rufi wiedział, że jutro znów będzie pomagać, bo pomaganie to najpiękniejsza przygoda ze wszystkich.