Autobusik Rysio i gwiazdka na niebie

— Bajka do czytania —

Mały autobus o imieniu Rysio uwielbiał wozić dzieci do przedszkola. Każdego ranka z uśmiechem otwierał swoje drzwi i mówił: – Wsiadajcie, przyjaciele! Dziś czeka nas nowa przygoda!

Pewnego wieczoru, gdy wszystkie dzieci spały już w swoich łóżeczkach, Rysio wracał do zajezdni. Nagle na niebie zobaczył maleńką, migoczącą gwiazdkę. Gwiazdka wyglądała na smutną – świeciła słabiutko i co chwila mrugała, jakby płakała.

– Co ci jest, gwiazdeczko? – zapytał Rysio, zatrzymując się przy przystanku. Gwiazdka westchnęła i odpowiedziała: – Zgubiłam drogę do domu. Moje siostry i bracia są wysoko na niebie, a ja nie wiem, jak wrócić.

Rysio poczuł, że musi pomóc. – Nie martw się! – powiedział. – Ja jeżdżę po całym mieście. Może uda mi się znaleźć miejsce, z którego będziesz mogła wzlecieć do swoich bliskich. Wsiadaj do środka!

Gwiazdka wsunęła się przez uchylone okno i usiadła na tylnym siedzeniu. Rysio ruszył w miasto. Najpierw pojechał na wzgórze, skąd widać było całą okolicę. – Spróbuj polecieć stąd! – zachęcił. Ale gwiazdka za bardzo się bała wysokości.

Potem zajechali pod wysoką wieżę. – Może wejdziesz na sam szczyt? – zaproponował Rysio. Gwiazdka wdrapała się, ale wiatr był zbyt silny. Zmęczona wróciła do bezpiecznego autobusu. – Chyba już nigdy nie wrócę do domu – szepnęła ze smutkiem.

Rysio pomyślał chwilę i nagle zawołał: – Mam pomysł! Ustawię się na najwyższym punkcie miasta, a ty usiądziesz na moim dachu. Jak tylko zamrugasz najmocniej, wszystkie gwiazdy cię zobaczą i przybiegną po ciebie! Gwiazdka zgodziła się z nadzieją.

Stanęli na wielkim placu. Rysio wyprostował się, a gwiazdka usiadła na jego dachu i zaczęła migotać z całych sił. I rzeczywiście – z nieba zstąpiła iskrząca się smuga, a potem setki gwiazd otoczyły małą gwiazdkę. – Dziękuję, Rysiu! – zawołała radośnie. – Jesteś najlepszym autobusem na świecie!

Potem wszystkie gwiazdy uniosły się wysoko, a mała gwiazdka zajęła swoje miejsce obok sióstr. Niebo rozbłysło pięknym blaskiem. Rysio patrzył w górę i czuł ogromną radość. Zmęczony, ale szczęśliwy, wrócił do swojej zajezdni. Położył się wygodnie, zamknął reflektory i szepnął: – Dobranoc, gwiazdeczki. Dobranoc, dzieciaki. A gwiazdy migotały mu w odpowiedzi, aż cały autobus zapadł w spokojny, głęboki sen.