Bajka o chorym kotku Tofiku

— Bajka do czytania —

Mały kotek Tofik obudził się rano i poczuł, że coś jest nie tak. Jego nosek był zatkany, a w gardle drapało. Kichał raz za razem: „Apsik! Apsik!” Mruczał cicho i nie chciał jeść śniadania.

Mama kotka pogłaskała go po główce i powiedziała: „Tofiku, jesteś chory. Musisz zostać w ciepłym łóżeczku i odpoczywać.” Położyła mu na nosku ciepły, mokry ręczniczek, żeby łatwiej mu się oddychało.

Do Tofika przyszedł przyjaciel – mały piesek Pikuś. Przyniósł w zębach swoją ulubioną przytulankę. „Weź ją, może ci pomoże” – zaszczekał cicho. Tofik uśmiechnął się i przytulił pluszowego misia.

Potem przyszła myszka Mela. W łapkach niosła kubek ciepłego mleka z miodem. „Wypij, a gardełko przestanie cię boleć” – pisnęła. Tofik napił się i poczuł, jak ciepło rozchodzi się po całym brzuszku.

Tofik leżał w łóżeczku, a przyjaciele usiedli obok. Pikuś opowiadał śmieszne historie, a Mela pokazywała mu, jak tańczą cienie na ścianie. Kotek zapomniał o katarze i zaczął się cicho śmiać.

Po chwili Tofik poczuł, że oczy mu się zamykają. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Mama przykryła go kocykiem i pogłaskała po główce. „Odpoczywaj, synku. Jutro będzie lepiej” – szepnęła.

Przyjaciele pożegnali się cichutko i wyszli na paluszkach. W pokoju zrobiło się spokojnie, a Tofik słyszał tylko szum liści za oknem. Gwiazdy na niebie zaczęły mrugać do niego dobranoc.

Tofik zamknął oczy i wtulił się w poduszkę. Czuł, jak ciepło i miłość otulają go ze wszystkich stron. Wkrótce zasnął głęboko, a małe chrapanie roznosiło się po pokoju. Dobranoc, Tofiku.