Magiczna iskierka Leny

— Bajka do czytania —

W Krainie Tęczowych Łąk mieszkała mała czarodziejka o imieniu Lena. Miała długie, złote włosy splecione w warkocz i suknię uszytą z płatków chabrów. Każdego ranka uczyła się nowych zaklęć ze starej księgi o skórzanej okładce, ale często coś szło nie tak – zamiast różowego pyłu z różdżki sypały się niebieskie iskierki, a zaklęcie na deszcz zamieniało się w fontannę soku jabłkowego.

Pewnego dnia Lena ćwiczyła w ogrodzie zaklęcie na latający dywan. Machnęła różdżką i krzyknęła: „Alakramirakra!” – ale zamiast dywanu w górę wzbił się jej ulubiony pled w kratkę. Zatrzymał się na gałęzi jabłoni i zwisał smętnie jak chorągiewka. Lena westchnęła – czuła się nieudolną czarodziejką.

Nagle usłyszała ciche szlochanie. Za krzakiem malin siedział młody rycerz imieniem Kasjan. Miał lśniącą zbroję i miecz u boku, ale jego oczy były pełne smutku. – Co ci jest? – spytała Lena. – Zgubiłem Kamień Odwagi – odparł rycerz. – Bez niego nie mogę stawić czoła smokowi, który straszy wioskę. Szukałem wszędzie, ale bezskutecznie.

Lena postanowiła pomóc. Wyjęła różdżkę i rzekła: „Spróbuję przywołać kamień zaklęciem odnajdywania”. Powiedziała „Hokus pokus, kamień wróć!” i machnęła różdżką. Z różdżki wyleciały fioletowe motyle, które zatoczyły koło i usiadły na hełmie rycerza, ale kamień się nie pojawił. – To nie działa – mruknęła ze łzami w oczach.

Wtedy Kasjan uśmiechnął się pierwszy raz od wielu dni. – Twoje motyle są piękne – powiedział. – Może magia nie musi być idealna, żeby sprawiać radość. Lena spojrzała na fruwające motyle i uśmiechnęła się też. W tym momencie z jej różdżki trysnęły złote iskierki, które utworzyły most światła prowadzący do starego dębu. Pod korzeniami leżał Kamień Odwagi!

Okazało się, że Lena nie mogła go przywołać wprost, bo magia potrzebowała dobrych emocji. Gdy oboje się uśmiechnęli, zadziałała. Rycerz podniósł kamień i podziękował Leni. – Nie byłoby to możliwe bez twojej pomocy – powiedział. – A twojej magii – dodała Lena. – Która jest wyjątkowa, bo pochodzi z serca – odparł Kasjan.

Od tej pory Lena nie przejmowała się, że jej zaklęcia nie zawsze działają od razu. Wiedziała, że najważniejsza jest intencja i radość, którą może dać innym. Czarodziejka i rycerz zostali przyjaciółmi i często razem przemierzali Krainę Tęczowych Łąk, pomagając mieszkańcom – czasem magią, a czasem uśmiechem.

Tego wieczoru Lena położyła się do łóżka, a przez okno wpadały do pokoju srebrzyste promienie księżyca. Różdżka leżała spokojnie na poduszce, a Lena patrzyła na migoczące gwiazdy. Czuła, że jest dokładnie taką czarodziejką, jaką chce być – prawdziwą magią było jej dobre serce. I tak zasnęła, otulona tęczowym snem.