Mały Dinozaur i Gwiazda Dobranoc

— Bajka do czytania —

W ciepłym gniazdku pod wielkim paprociowym liściem mieszkał mały dinozaur o imieniu Steguś. Steguś był stegozaurkiem z grzebieniem na grzbiecie i bardzo lubił bawić się w błocie. Ale gdy zachodziło słońce i robiło się ciemno, Steguś robił się smutny.

– Mamusiu, a co jeśli noc niczego nie ma? – zapytał cicho. Mama dinozaur przytuliła go ogonem. – Noc ma gwiazdy, kochanie. Każda gwiazda to mała iskierka przyjaźni. Popatrz, tam jest najjaśniejsza – to nasza gwiazda dobranoc.

Steguś westchnął, ale nadal czuł się nieswojo. Następnego dnia postanowił wybrać się na spacer, by sprawdzić, czy gwiazdy naprawdę istnieją. Szedł powoli między wysokimi paprociami, a za nim podążał mały triceratops o imieniu Tupcio. – Hej Steguś, dokąd idziesz? – zapytał Tupcio.

– Szukam gwiazdy dobranoc – odpowiedział Steguś. – Boję się ciemności, a mama mówi, że gwiazdy pomagają. Tupcio machnął głową z trzema rogami. – No to chodźmy razem! Znam miejsce, skąd widać całe niebo.

Ruszyli w stronę wielkiego wzgórza. Po drodze spotkali długoszyjego diplodoka o imieniu Dłuuugi. – Gdzie idziecie? – zapytał, pochylając swoją długą szyję. – Szukamy gwiazdy dobranoc – zawołali chórem. Dłuuugi uśmiechnął się. – Widzę ją codziennie wieczorem. Chodźcie, pokażę wam.

Wspinali się na wzgórze, a im wyżej byli, tym bardziej robiło się niebiesko. Nagle Tupcio krzyknął: – Patrzcie! Niebo jest pełne gwiazd! Steguś spojrzał w górę i zobaczył tysiące małych światełek. Jedno z nich było szczególnie jasne – tańczyło i mrugało do niego.

– To ona – szepnął Steguś. – Moja gwiazda dobranoc. Dziękuję wam, przyjaciele. Kiedy wracali do domów, Steguś już się nie bał. Wiedział, że nawet w najciemniejszą noc gwiazdy są nad nim.

Mama dinozaur czekała na niego z ciepłym posłaniem. – Widzę, że znalazłeś swoją gwiazdę – powiedziała cicho. Steguś przytulił się do niej, zamknął oczy i patrzył w sufit wyobrażając sobie migoczące niebo. W pokoju zrobiło się cicho, a jedyny dźwięk to leciutkie chrapanie małego stegozaura. Dobranoc, Stegusia. Dobranoc, gwiazdo.

I tak każdej nocy, gdy tylko zamykał oczy, czuł, jak ciepłe iskierki przyjaźni otulają go do snu.