Mała księżniczka i przyjaciele z bieguna

— Bajka do czytania —

W zamku z lukru i śniegu mieszkała mała księżniczka Emilka. Miała wszystko – złote sukienki, pierzaste poduszki i srebrne łyżeczki – ale brakowało jej jednej rzeczy: przyjaciela do zabawy.

Pewnego wieczoru, kiedy księżyc świecił jak srebrny pierścionek, usłyszała cichutkie pukanie. Przy oknie stał malutki elf, cały drżący z zimna. Jego czapka była przekrzywiona, a nos czerwony jak malina.

– Zgubiłem się – powiedział cieniutkim głosikiem. – Szukałem drogi do domu, ale zasypało ślady.

Księżniczka otuliła elfa swoim najcieplejszym szalikiem. – Nie martw się – powiedziała. – Pomogę ci trafić do Mikołaja.

Razem przeszli przez las piernikowych drzew i minęli rzekę czekolady. Po drodze elf opowiedział jej o fabryce zabawek i śmiejących się reniferach.

Wreszcie ujrzeli błyszczącą wieżę z lodu i świateł. To był dom Mikołaja! Na powitanie wybiegły inne elfy i zaprosiły księżniczkę do środka. Mikołaj uśmiechnął się dobrotliwie i wręczył jej małą, ciepłą gwiazdkę.

– Dziękuję, że pomogłaś mojemu elfowi – powiedział. – Teraz ty też masz przyjaciół na biegunie.

Księżniczka wróciła do zamku, ale od tamtej nocy nigdy nie czuła się samotna. Każdego wieczoru patrzyła na swoją gwiazdkę i szeptała dobranoc nowym przyjaciołom. Wkrótce zasnęła, a nad zamkiem rozbłysły spokojne, srebrne gwiazdy.