Zupa gwiazdkowa Zosi

— Bajka do czytania —

Kiedy na niebie zaświeciła pierwsza gwiazdka, mała Zosia stanęła w swojej kuchni na paluszkach. Miała ochotę ugotować coś wyjątkowego – zupę gwiazdkową.

Zosia wyjęła z szafki duży garnek, bardziej okrągły niż księżyc. – Będzie pysznie – szepnęła do swojego pluszowego zajączka, który siedział na blacie.

Najpierw wsypała do garnka czerwone pomidory – tańczyły, gdy mieszała drewnianą łyżką. Potem dodała żółtą marchewkę, która wyglądała jak małe słoneczko.

– Czegoś tu brakuje – powiedziała Zosia i sięgnęła po zielony groszek. Ziarenka skakały po garnku jak małe piłeczki. Zajączek klasnął pluszowymi łapkami.

Wtedy do kuchni wpadł promyk światła z okna. Księżycowym blaskiem posypała zupę. Nagle z garnka uniosła się para, a w niej zatańczyły małe, błyszczące gwiazdki.

Zosia zamieszała zupę jeszcze trzy razy, nucąc cichą piosenkę o miłości. – Teraz wszystko gra – powiedziała i nalała zupy do miseczki dla siebie i zajączka.

Zupa była ciepła, słodka i pachniała snem. Zosia zjadła łyżeczkę, a potem drugą. Z każdym kęsem czuła, jak robi się coraz bardziej sennie.

Gwiazdki na suficie zaczęły mrugać, a zajączek ziewnął. Zosia odłożyła łyżkę, przytuliła zabawkę do serca i szepnęła: – Dobranoc, kochany. A zupa gwiazdkowa została na chwilę w jej brzuszku, ciepła i pełna miłości.