Gra w podskoki

— Bajka do czytania —

W małym lesie, pod wielkim dębem, mieszkał mały zajączek Kicuś. Kicuś bardzo lubił się bawić, ale najbardziej lubił grać w różne gry. Pewnego dnia lisia koleżanka Ruda zaprosiła go do gry w podskoki.

Gra w podskoki polegała na tym, żeby skakać jak najwyżej i lądować miękko jak piórko. Kicuś chciał być najlepszy i skakał bardzo wysoko, ale za każdym razem lądował z głośnym tupnięciem.

Ruda skakała lekko i cicho, jakby tańczyła na mchu. Kicuś patrzył na nią i trochę mu smutno było, bo jego skoki nie były tak ładne.

– Nie umiem grać tak dobrze jak ty – powiedział Kicuś, siadając na trawie. Ruda usiadła obok niego. – Wcale nie chodzi o to, kto skacze najwyżej – powiedziała łagodnie. – Gra jest po to, żebyśmy się razem cieszyli.

Kicuś zastanowił się chwilę. Potem spróbował skoczyć powoli, klaszcząc przy tym w łapki. Nie było najwyżej, ale było wesoło! Ruda zaskakała z nim i oboje zaczęli się śmiać.

Dołączyła do nich wiewiórka Basia, która też chciała grać. Basia skakała w bok, Kicuś do przodu, a Ruda do tyłu. Każdy skakał inaczej, ale wszyscy byli szczęśliwi.

Kiedy słońce zaczęło chować się za lasem, Kicuś pożegnał przyjaciół. Wracał do nory z szerokim uśmiechem, wiedząc, że gra w podskoki była najlepsza, bo grali razem.

Mama zajączka przytuliła go i położyła do łóżka. Kicuś patrzył przez okno na migoczące gwiazdy i cicho szepnął: – Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, gra w podskoki. I zasnął spokojnie.