Bajka o instruktorze latania dla dzieci

— Bajka do czytania —

Pewnego dnia w starym dębie mieszkał mały wróbelek Wojtuś. Każdego ranka patrzył, jak inne ptaki latają wysoko na niebie. Bardzo chciał do nich dołączyć, ale bał się wzbić w powietrze.

Pewnego razu na gałęzi usiadł stary gołąb Leon. Miał na sobie małą czapkę instruktora i uśmiechał się do Wojtusia. – Cześć, jestem Leon. Uczę ptaki latać – powiedział. – Chcesz spróbować? Wojtuś kiwnął głową, chociaż serce biło mu mocno.

Leon pokazał, jak machać skrzydłami w miejscu. – Machaj, machaj! – wołał wesoło. Wojtuś machał i machał, aż poczuł lekkie zmęczenie, ale nie przestawał. Słońce świeciło ciepło, a liście szeleściły cicho.

Potem zaprosił go do skakania z gałęzi na gałąź. Wojtuś skakał raz, drugi, trzeci. Każdy skok był śmielszy. – Świetnie ci idzie! – zachwycał się Leon. – Teraz spróbuj skoczyć dalej.

Wojtuś zebrał całą odwagę, rozłożył skrzydła i skoczył. Przez chwilę leciał, czując wiatr pod brzuszkiem. Wylądował miękko na trawie. – Udało się! – zaćwierkał radośnie.

Ćwiczyli cały dzień. Leon uczył Wojtusia nabierać wysokości i delikatnie lądować. Pod koniec dnia wróbelek latał już całkiem nieźle, krążąc nad łąką pełną kwiatów.

Wieczorem wrócił do gniazda. Był zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Położył się wygodnie i zamknął oczy. Przez okno widział migoczące gwiazdy. – Dobranoc, panie Leonie – szepnął i zapadł w głęboki sen.