Kaczuszki i tajemnica stawu

— Bajka do czytania —

Nad małym stawem, wśród zielonych trzcin, mieszkały trzy małe kaczuszki: Kwi, Kwa i Kwaku. Każdego ranka ich mama kaczka uczyła je, jak pływać i szukać smacznych glonów.

Kwi była bardzo nieśmiała. Kiedy patrzyła na wodę, tupała nóżkami i mówiła: „Nie, nie, nie! Woda jest za zimna i za głęboka!”. Kwa zaś śmiał się i już pluskał się w płytkim brzegu, a Kwaku ciekawie zaglądał w każde miejsce.

Mama kaczka przytuliła Kwi i powiedziała: „Nie martw się, kochanie. Każdy zaczyna od małych kroczków. Może najpierw zamoczysz tylko jedną łapkę?”. Kwi zmarszczyła dzióbek, ale w końcu zgodziła się spróbować.

Delikatnie włożyła prawą łapkę do wody. Była ciepła i przyjemna! Za chwilę włożyła drugą, a potem usiadła na brzegu, robiąc małe kręgi nogami. Kwa i Kwaku pływali wokół i zachęcali ją: „Chodź, zobaczysz jakie to fajne!”.

Kwi wstrzymała oddech i powoli zsunęła się do wody. Zrobiło się mnóstwo bąbelków! Kaczuszka poczuła, jak woda delikatnie unosi ją do góry. Zaczęła machać skrzydełkami i płynąć tuż za mamą. „Umiem!” – zawołała radośnie.

Razem pływały wokół wielkiego kamienia, zaglądały pod liście lilii wodnych i łapały małe robaczki. Kwi już się nie bała. Czuła się odważna i szczęśliwa, a mama kaczka z dumą kiwała głową.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, wszystkie kaczuszki wróciły do gniazda. Mama otuliła je skrzydłami, a Kwaku zapytał: „Mamo, dlaczego gwiazdy świecą w stawie?”. Mama odpowiedziała: „To tak jak w waszych oczkach – pełnych maleńkich iskierek radości.”

Kwi, Kwa i Kwaku ułożyły się wygodnie. „Dobranoc, mamo” – szepnęły chórem. I tak, pod wielkim księżycem, małe kaczuszki zasnęły, śniąc o gwiazdach odbijających się w wodzie. Dobranoc, kaczuszki, dobranoc.