Pusia i wieczorna przygoda

— Bajka do czytania —

Był sobie mały kucyk o imieniu Pusia. Miał złocistą grzywę i miękkie, różowe kopytka. Mieszkał na pięknej łące pełnej kwiatów i motyli.

Pusia uwielbiała biegać po łące. Skakała radośnie, a jej grzywa powiewała na wietrze. Każdego dnia poznawała nowe miejsca i bawiła się z przyjaciółmi.

Gdy słońce chowało się za górami, Pusia wciąż czuła, że ma dużo energii. Nie chciała iść do stajni, choć robiło się ciemno.

Pewnego wieczoru mama konik podeszła do niej i powiedziała: 'Chodź, Pusiu, pokażę ci coś pięknego. Spójrz w niebo.'

Pusia podniosła główkę i zobaczyła tysiące małych światełek. 'To gwiazdy dobranocki' – szepnęła mama. 'Każda z nich opowiada cichą historię.'

Pusia zaczęła liczyć gwiazdki: jedna, dwie, trzy... Bardzo szybko jej oczka stały się ciężkie. Ziewnęła szeroko i oparła głowę na ciepłym boku mamy.

'Dobranoc, mamusiu' – powiedziała cichutko. Mama odpowiedziała delikatnym chrapnięciem, a wiatr przyniósł zapach siana.

Gwiazdy migotały spokojnie. W stajni było cicho i ciepło. Pusia zamknęła oczka i zasnęła głębokim snem, a nad nią świecił srebrny księżyc.