Konik Cynamon

— Bajka do czytania —

Na pięknej, zielonej łące mieszkał mały konik o imieniu Cynamon. Miał on miękką, brązową sierść i białą łatkę na czole. Każdego dnia biegał po łące, skakał i brykał, a mama patrzyła na niego z uśmiechem.

Pewnego słonecznego poranka Cynamon wesoło galopował między kwiatami. Nagle coś błysnęło w trawie – to było maleńkie, kolorowe skrzydełko. Konik zatrzymał się i ostrożnie podniósł je pyszczkiem. „Ktoś to zgubił” – pomyślał.

Rozejrzał się wokoło i zobaczył smutnego motyla siedzącego na stokrotce. Motylek miał tylko jedno skrzydełko i nie mógł latać. Cynamon podszedł bliżej i delikatnie położył znalezione skrzydełko obok niego.

„Ojej, dziękuję!” – zaćwierkał motylek. Cynamon pomógł mu przymocować skrzydełko, dmuchając ciepłym oddechem. Skrzydełko przywarło i motyl z radości zatrzepotał. „Umiem znów latać!” – krzyknął.

Motyl był tak wdzięczny, że chciał pokazać konikowi swój taniec. Zaczął krążyć wokół Cynamona, a konik próbował go naśladować – robił obroty i podskoki. Obaj śmiali się i bawili w słońcu.

Zabawa trwała długo. W końcu motyl musiał odlecieć do swojej rodziny. Pomachał Cynamonowi skrzydełkami i szepnął: „Jesteś najlepszym przyjacielem”. Konik poczuł, jak miło jest komuś pomóc.

Wieczorem Cynamon wrócił do mamy. Przytulił się do niej i opowiedział o motylku. Mama pogłaskała go po grzywie i powiedziała: „Jesteś dobrym konikiem. Twoja pomoc sprawiła, że ktoś jest szczęśliwy”.

Zmęczony, ale radosny, Cynamon położył się w miękkim sianku. Mama otuliła go ogonem i zaśpiewała kołysankę. Przez okno w stajni widać było migoczące gwiazdy. Konik zamknął oczy i cicho zasnął, uśmiechając się we śnie.