Bajka o kotku i koguciku dla 7-latka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym ogródku na skraju lasu mieszkał kotek Miluś. Miluś miał miękkie, szare futerko i zielone oczy jak dwa szmaragdy. Każdego ranka budził go donośny głos przyjaciela – kogucika Kukuryka, który mieszkał w drewnianej budce tuż obok płotu.

Kukuryk był dumny ze swojego piania. Lubił wstawać pierwszy i ogłaszać światu, że słońce już wschodzi. Ale pewnego dnia, gdy nastał świt, Kukuryk obudził się chrypliwy i słaby. Próbował zapiać, ale z jego dzioba wydobył się tylko cichy, smutny pisk.

Miluś zerwał się z legowiska, gdy usłyszał, że coś jest nie tak. Podbiegł do budki przyjaciela i zobaczył, że Kukuryk ma zamknięte oczka i ciężko oddycha. – Co ci jest, Kukuryku? – zapytał z niepokojem.

– Nie wiem – wychrypiał kogucik. – Boli mnie gardło i nie mogę śpiewać. Miluś pomyślał chwilę, a potem powiedział: – Poczekaj, muszę coś znaleźć w ogrodzie! Pobiegł między grządki i znalazł świeży listek mięty, który pamiętał, że babcia kotka zbierała na herbatę.

Miluś przyniósł listek do Kukuryka. – Zjedz to – powiedział. – Mięta pomoże twojemu gardłu. Kukuryk posłusznie skubnął listek. Po chwili poczuł, że chrypka ustępuje. Zrobiło mu się cieplej, a w piersi znów pojawiła się siła.

Wtedy Miluś wpadł na pomysł, by przez cały dzień pomagać innym zwierzętom w ogrodzie. Pomógł pszczółce zebrać pyłek, przytrzymał gałązkę dla wiewiórki, a nawet podał wodę zmęczonemu jeżowi. Każdy się uśmiechał i dziękował.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło, Kukuryk znów zapiał – tym razem głośno i czysto. – Dziękuję, Milusiu – powiedział. – Gdyby nie twoja pomoc, nie wiedziałbym, co robić. Miluś usiadł obok przyjaciela i mruknął: – Czasem wystarczy mały gest, by sprawić, że dzień stanie się piękniejszy.

Nastała noc, a nad ogrodem rozbłysły pierwsze gwiazdy. Miluś i Kukuryk położyli się w miękkiej trawie, patrząc w rozgwieżdżone niebo. – Dobranoc, przyjacielu – szepnął Miluś, a Kukuryk zamknął oczy, czując, jak spokój otula cały świat.

Księżyc świecił delikatnie, a wietrzyk pieścił liście drzew. Miluś wtulił się w ciepły bok kogucika i obaj zapadli w głęboki, spokojny sen, wiedząc, że jutro znów będą mogli pomagać i cieszyć się sobą nawzajem.