Księżniczka Kica i rycerz Skoczek

— Bajka do czytania —

W Królestwie Marchewkowym, gdzie domy były zrobione z siana a ulice wyłożone miętą, mieszkała mała księżniczka królików o imieniu Kica. Miała mięciutkie, białe futerko i długie uszy, które zawsze sterczały na baczność, gdy była ciekawa. Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za wzgórzami, Kica zorientowała się, że zgubiła swoją najukochańszą marchewkę – tę, która pachniała miodem i była ozdobiona złotą kokardą.

Kica posmutniała. Usiadła na swoim ulubionym kamieniu i westchnęła. Wtedy podszedł do niej rycerz Skoczek – odważny królik w srebrzystej zbroi z liści klonu. – Co się stało, księżniczko? – zapytał, pochylając uszy. – Zgubiłam marchewkę, którą dostałam od babci – wyszeptała Kica. Skoczek od razu postanowił pomóc. – Wyruszamy na poszukiwanie! – zawołał, a jego ogonek zatańczył z radości.

Razem przeskoczyli przez strumyk, gdzie pstrągi chlapały wodą. Minęli pole pełne koniczyny, na którym pasły się pszczoły. – Czy widzieliście moją marchewkę? – pytała Kica każdego napotkanego zwierzęcia. Ale nikt jej nie widział. Biedronka wzruszyła skrzydełkami, a świerszcz zagrał smutną melodię na skrzypcach.

Weszli do zaczarowanego lasu, gdzie drzewa szeptały tajemnice. Nagle usłyszeli cichutkie chrup, chrup. – Kto tam? – zawołał Skoczek, stając na baczność. Zza krzaka wyjrzał mały jeżyk, który trzymał w łapkach kawałek marchewki. – To moja! – krzyknęła Kica z nadzieją. Ale jeżyk pokręcił głową. – To tylko kawałek, znalazłem go przy ścieżce – powiedział zmartwiony.

Kica prawie się rozpłakała, ale Skoczek poklepał ją po pleckach. – Nie poddawaj się, księżniczko. Może wrócimy do zamku i poszukamy tam? – zaproponował. Kica westchnęła, ale zgodziła się. Po drodze mijali te same miejsca, ale teraz patrzyli na nie inaczej. Nagle Kica spojrzała w dół i zobaczyła coś złocistego pod krzaczkiem mięty.

To była jej marchewka! Leżała tam spokojnie, jakby czekała na swoją księżniczkę. Kica podskoczyła z radości i przytuliła marchewkę do serca. – Była tu cały czas, tuż za zamkiem! – zawołała. Skoczek uśmiechnął się. – Widzisz, czasem to, czego szukamy, jest bliżej, niż myślimy – powiedział mądrze.

Kica pocałowała Skoczka w nosek i podziękowała mu za pomoc. Potem oboje wrócili do zamku, gdzie czekała już ciepła kolacja z mniszka lekarskiego. Gdy zapadł zmierzch, Kica położyła się na swoim posłaniu z siana, a marchewka położyła obok poduszki. Gwiazdy na niebie mrugały do niej przyjaźnie, a wiatr śpiewał kołysankę.

Skoczek stanął na straży przy drzwiach i cichutko zamknął oczy. Wkrótce całe Królestwo Marchewkowe pogrążyło się w spokojnym śnie, a mała księżniczka Kica śniła o marchewkowych polach i bezpiecznym, ciepłym domu.