Krowa Malinka i jej spokojny głos

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej zagrodzie, tam gdzie pachniało sianem i świeżym mlekiem, mieszkała krowa Malinka. Każdego ranka wstawała pierwsza i radośnie muczała: Muu! Muu! Jej głos niósł się daleko przez łąkę.

Malinka bardzo lubiła, kiedy wszyscy ją słyszeli. Muczała głośno, gdy pies Burek szczekał, gdy kura gdakała, a nawet gdy kotek Mruczek miauczał. "Ale jestem ważna!" – myślała dumna krowa.

Pewnego dnia Malinka zauważyła, że jej przyjaciele nie wydają się zadowoleni. "Malinko, twój głos jest za głośny" – powiedział Burek. "Przestraszyłaś moje pisklęta" – dodała kura. Malinka poczuła smutek i przestała muczeć.

Przyszła noc, a w zagrodzie zrobiło się cicho. Malinka leżała na sianie i myślała, że już nikt jej nie lubi. Wtem usłyszała ciche porykiwanie – to małe cielątko zapłakało z tęsknoty za mamą.

Malinka podeszła do cielątka i delikatnie, cichutko zamuczała: Muu… Muu… Dźwięk był miękki jak poduszka i rozgrzewał jak mleko. Cielątko przestało płakać i przytuliło się do niej.

Od tej chwili Malinka zrozumiała, że nie trzeba być najgłośniejszym. Czasem cichy głos, płynący prosto z serca, jest najpiękniejszy i najbardziej potrzebny.

Kiedy zapadł wieczór, Malinka położyła się na sianie, a gwiazdy na niebie cicho mrugały do niej. Zmęczona, ale szczęśliwa, zamknęła oczy i zasnęła spokojnie. Muu… dobranoc, Malinko.