Bajka o pani Doktor i Kropelce

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, pod wielkim stetoskopem wiszącym na drzwiach, mieszkała pani Doktor Ania. Miała biały fartuch i uśmiech, który rozpromieniał każdą chmurę.

Pewnego dnia do jej gabinetu wpadła mała, drżąca Kropelka – nie woda, a… chmurka, która bała się burzy. „Strasznie dudni mi w środku” – powiedziała Kropelka, a pani Doktor przytuliła ją delikatnie.

Pani Doktor założyła słuchawki – nie takie zwykłe, tylko nasłuchujące kropli. „Cicho, cicho” – szepnęła, przykładając je do Kropelki. „Słyszę, że masz w sobie mnóstwo radości, ale też mały wiatr, który chce wyjść.”

„Jak go wypuścić?” – zapytała Kropelka. Pani Doktor pokazała jej swoją magiczną książkę z obrazkami. „Każdy chory ma w środku mały pomysł na zdrowie. Twój pomysł to… zatańczyć z deszczem!”

Pani Doktor wzięła Kropelkę za rączkę i zatańczyły razem wokół lampy. Nagle z Kropelki wypadł malutki, szary wietrzyk. „Bardzo dziękuję!” – zaśmiała się Kropelka, już całkiem lekka i błękitna.

Od tego dnia Kropelka często przychodziła do pani Doktor na herbatę z miodem. A pani Doktor mówiła: „Nie ma nic piękniejszego niż pomóc komuś być zdrowym i uśmiechniętym.”

Wieczorem, gdy Kropelka wracała do swojej chmury, pani Doktor gasiła lampkę w gabinecie. „Dobranoc, mała Kropelko” – szeptała, a gwiazdy na niebie mrugały jak stetoskopy.

I wszyscy w miasteczku spali spokojnie, wiedząc, że pani Doktor zawsze jest blisko. Cisza, gwiazdy, dobranoc.