Bajka o misiu i dziewczynce dla 7-latka

— Bajka do czytania —

Mała Zosia uwielbiała spacery po lesie. Pewnego dnia, gdy zbierała poziomki, usłyszała ciche westchnienie za krzakiem malin. Zaintrygowana podeszła bliżej i ujrzała dużego, brunatnego misia, który siedział z opuszczonym łebkiem i wyglądał na bardzo smutnego.

Zosia zatrzymała się bez strachu. – Dlaczego jesteś taki smutny? – zapytała łagodnie. Miś podniósł swoje wielkie, mokre oczy i odpowiedział: – Boję się, że nikt nie będzie chciał się ze mną przyjaźnić. Wszyscy uciekają, gdy mnie widzą. – Ale ja nie uciekam – uśmiechnęła się Zosia i usiadła obok niego na mchu.

Miś opowiedział jej, że od kiedy był małym niedźwiadkiem, zawsze bał się głośnych dźwięków i obcych. Przez to trzymał się z daleka od innych zwierząt i ludzi. – Może po prostu nie wiedzą, jaki jesteś wspaniały – powiedziała Zosia. – Chodź, pokażę ci, że można być odważnym dzięki przyjacielowi.

Razem ruszyli w głąb lasu. Zosia nauczyła misia śpiewać krótką piosenkę o słońcu, a on pokazał jej, gdzie znajdować najsłodsze jagody. Śmiali się, gdy miś próbował iść na dwóch łapach, a potem na czterech, i znowu na dwóch. Z każdą chwilą miś stawał się radośniejszy.

Nagle zza drzew wybiegł lis o bystrym spojrzeniu. – Hej, te jagody są moje! – warknął. Zosia stanęła odważnie przed misiem. – Przecież w lesie jest dość jedzenia dla wszystkich – odpowiedziała spokojnie. – Możemy się podzielić. Lis zawstydził się i zgodził, a miś z dumą wyciągnął łapę w geście zgody.

Gdy lis odszedł, miś przytulił Zosię. – Dzięki tobie przekonałem się, że nie trzeba się bać – powiedział. – Razem możemy wszystko. Zosia uśmiechnęła się i zaproponowała, aby codziennie spotykali się na polanie. Miś skinął głową, a w jego oczach zapaliły się iskierki radości.

Słońce zaczęło zachodzić, malując niebo na pomarańczowo. Miś odprowadził Zosię aż do skraju lasu. – Do zobaczenia jutro – szepnął. – Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego mogłem sobie wymarzyć. Dziewczynka pomachała mu i pobiegła do domu, czując ciepło w sercu.

Wieczorem, leżąc w łóżku, Zosia patrzyła przez okno na pierwszą gwiazdę. Wydawało jej się, że ta gwiazda mruga do niej dokładnie jak miś. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, marząc o kolejnych leśnych przygodach i o tym, że każdy może znaleźć przyjaciela, jeśli tylko otworzy serce.