Przygoda w Krainie Misia

— Bajka do czytania —

Mały Zajączek Tofik miał dziś wielki dzień – po raz pierwszy szedł do przedszkola. W brzuszku czuł dziwne łaskotanie, a w głowie kłębiły się pytania. Czy pani będzie miła? Czy znajdzie przyjaciół? Czy mama po niego wróci? Tofik mocno ściskał łapkę mamy, gdy stanęli przed kolorową bramą Krainy Misia.

Przedszkole wyglądało jak zaczarowany ogród. Na ścianach malowane były uśmiechnięte słoneczka, a z okien dobiegał wesoły śmiech. Tofik wstrzymał oddech, gdy zobaczył huśtawki i piaskownicę na placu zabaw. Mama pogłaskała go po uszku i szepnęła: „Będzie wspaniale, zobaczysz”.

W sali powitała ich pani Królik – miła, z ciepłym głosem i okularami w kształcie serduszek. „Witaj, Tofiku!” – zawołała radośnie. „Mamy dziś dla ciebie specjalne zadanie – pomożesz nam nakarmić rybki w akwarium”. Tofik zapomniał na chwilę o strachu i z zaciekawieniem spojrzał na pływające złote rybki.

Nagle do sali wbiegł mały Jeżyk Igiełka. Miał tak nastroszone kolce, że wyglądał jak mała kulka. „Cześć, jestem Igiełka. Chcesz zobaczyć mój domek z klocków?” – zapytał. Tofik skinął głową i razem pobiegli do kącika zabaw. Budowanie wieży okazało się świetną zabawą, a Igiełka śmiał się, gdy wieża się przewracała.

Po zabawie przyszedł czas na śniadanie. Pani Królik rozłożyła na stoliku pyszne kanapki z marchewką i kubeczki z sokiem. Tofik usiadł obok małej Sowy Zosi, która opowiadała o swoim braciszku. „Nie martw się, mama wróci po obiedzie” – powiedziała mądrze Sowa. Tofik poczuł, że jego brzuszek przestaje być taki spięty.

Po jedzeniu dzieci poszły na spacer do ogrodu. Tofik zobaczył wielkie drzewo, pod którym leżały kolorowe liście. Nagle zza krzaka wyskoczyła Wiewiórka Kitka z orzechem w łapkach. „Pobawimy się w chowanego?” – zaproponowała. Tofik schował się za huśtawką i cicho chichotał, gdy Igiełka go szukał.

Gdy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, pani Królik zaprosiła wszystkich do sali na bajkę. Usiadła w fotelu, a dzieci otoczyły ją jak małe ptaszki. Czytała o odważnym zajączku, który pokonał swój strach. Tofik słuchał z wypiekami na pyszczku – ta historia była trochę o nim!

Po bajce pani Królik rozdała dzieciom kolorowanki. Tofik narysował swoją mamę i małe serduszko obok. „To dla ciebie, mamo” – pomyślał. Gdy drzwi się otworzyły i zobaczył uśmiechniętą mamę, podbiegł do niej i przytulił się mocno. „Było super! Jutro też chcę przyjść!” – zawołał radośnie.

Wieczorem Tofik leżał w swoim łóżeczku i uśmiechał się do sufitu. Wiedział już, że przedszkole to nie straszne miejsce, ale kraina pełna przyjaciół i zabaw. Zamknął oczy i szepnął: „Dobranoc, Kraino Misia”. I zasnął spokojnie, marząc o jutrzejszych przygodach.