Bajka o pingwinie Pik Pok

— Bajka do czytania —

Mały pingwin Pik Pok mieszkał na białej, śnieżnej Antarktydzie. Wszystkie pingwiny w jego kolonii były czarno-białe, ale Pik Pok miał na brzuszku jeden niebieski pióro.

Pik Pok bardzo się wstydził tego niebieskiego pióra. Gdy chodził, zasłaniał je skrzydłem, a gdy pływał, nurkował głęboko, by nikt go nie zobaczył. „Jestem dziwadłem” – myślał smutno.

Pewnego dnia, gdy słońce świeciło nad lodowymi górami, Pik Pok postanowił poprosić o pomoc mądrą fokę Eleonorę. Eleonora miała srebrzyste wąsy i wiedziała wszystko o oceanie.

„Widzę” – powiedziała Eleonora, muskając go wąsami. „Masz niebieskie pióro. Ale wiesz, w głębinach żyje meduza, która ma takie samo. Może to znak od przyjaciół?” Pik Pok zdziwił się bardzo.

Następnego dnia Pik Pok popłynął za meduzą. Ta tańczyła w wodzie jak błękitny błysk. Nagle zobaczył pod wodą starą muszlę, która świeciła dokładnie takim samym niebieskim światłem!

Muszla otworzyła się, a w środku leżał mały, niebieski kamyk. „To dla ciebie” – wyszeptał głos wiatru. Pik Pok wziął kamyk do skrzydła i poczuł, że nie jest już sam.

Gdy wrócił do kolonii, wszystkie pingwiny spojrzały na niego z podziwem. „Twoje niebieskie pióro jest piękne” – powiedziała mała pingwinka Lila. Pik Pok uśmiechnął się i przestał je zasłaniać.

Tej nocy, gdy gwiazdy mrugały nad lodem, Pik Pok położył się obok Lili. Niebieski kamyk świecił mu pod skrzydłem, a wiatr nucił kołysankę. „Dobranoc, świecie” – szepnął i zasnął spokojnie.