Plastelinowy przyjaciel w lesie

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkała wiewióreczka o imieniu Kitka. Pewnego dnia, skacząc po gałęziach, znalazła pod starym dębem coś mięciutkiego i kolorowego.

To była plastelina! Kitka dotknęła jej łapką – była ciepła i giętka. „Ojej, co to może być?” – szepnęła. Spróbowała ulepić z niej małe kuleczki – i udało się!

Postanowiła zrobić z plasteliny swojego przyjaciela. Ulepiła okrągłą głowę, dwoje uszek i długi ogonek. „Będziesz małym zajączkiem!” – powiedziała radośnie.

Plastelinowy zajączek uśmiechnął się do Kitki. Był różowy i pachniał wanilią. Wiewióreczka pokazała mu swój domek w dziupli – był przytulny i pełen orzechów.

Razem bawili się w chowanego między mchami i paprociami. Zajączek nie mógł się schować, bo był cały różowy, ale Kitka i tak go znajdowała – i śmiała się głośno.

Gdy zrobiło się ciemno, na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Kitka przytuliła plastelinowego przyjaciela do serca. „Jesteś moim wyjątkowym przyjacielem” – szepnęła.

Ułożyła go na miękkim mchu pod dębem, a obok położyła się sama. Las zasypiał cichutko – tylko wiatr kołysał gałęzie i szeptał dobranoc.

Kitka zamknęła oczy, a plastelinowy zajączek obok niej też zrobił się senny. Nad nimi świeciły gwiazdy, a wiewióreczka szeptała: „Dobranoc, przyjacielu. Śpij słodko.”