Bajka o przyjaźni

— Bajka do czytania —

W lesie pełnym kolorowych liści mieszkała mała wiewiórka o imieniu Ruda. Każdego ranka biegała po gałęziach, zbierając orzechy i śpiewając wesołe piosenki. Pewnego dnia zauważyła nieznane ślady na śniegu – małe, okrągłe, prowadzące do dziupli w starym dębie.

Ruda, choć trochę nieśmiała, postanowiła zajrzeć do dziupli. W środku zobaczyła małego jeżyka, który wtulił nosek w kolczasty kłębuszek. 'Cześć!' - szepnęła wiewiórka. Jeżyk uniósł łebek, a jego czarne oczka zabłysły ciekawością. 'Nazywam się Igiełka' - przedstawił się cichutko. Tak zaczęła się ich niezwykła znajomość.

Pierwsze dni były pełne ostrożności. Igiełka bał się wysokości, a Ruda nie rozumiała, jak można nie lubić wspinaczki po drzewach. Ale zamiast się kłócić, postanowili się uczyć od siebie. Wiewiórka pokazała jeżykowi najbezpieczniejsze gałęzie, a on nauczył ją, jak znaleźć najsmaczniejsze grzyby w ściółce leśnej.

Gdy nadeszła zima, Igiełka zaczął się martwić. 'Jak będziemy się bawić, gdy wszystko pokryje śnieg?' - pytał. Ruda jednak miała pomysł. Wspólnie ulepili bałwana leśnego, ozdabiając go żołędziami zamiast guzików i gałązkami zamiast rąk. Śmiech rozbrzmiewał wśród ośnieżonych drzew, a ich przyjaźń stawała się coraz mocniejsza.

Pewnej mroźnej nocy Igiełka zachorował. Ruda, choć bała się ciemności, biegła przez cały las po pomoc do mądrej sowy. Dzięki jej odwadze i szybkiej reakcji, jeżyk szybko wyzdrowiał. 'Dziękuję, że jesteś moim przyjacielem' - szepnął Igiełka, gdy znów mogli bawić się razem.

Wiosną odkryli nową zabawę – puszczanie liściowych łódeczek w strumieniu. Igiełka zbierał najładniejsze liście, a Ruda układała je w kształt żaglowców. Śledzili ich rejs, dopingując swoją flotyllę. Nawet gdy któraś łódka się przewróciła, śmiali się razem, bo wiedzieli, że mogą zawsze zbudować nową.

Lato przyniosło nowe przygody. Pewnego dnia spotkali małą myszkę, która zgubiła się w lesie. Bez wahania pomogli jej odnaleźć drogę do domu, opowiadając po drodze o wszystkich bezpiecznych zakątkach, które sami odkryli. Widząc radość w oczach nowej przyjaciółki, zrozumieli, jak piękne jest dzielenie się swoją przyjaźnią z innymi.

Gdy zapadł zmrok, Ruda i Igiełka wspięli się na ich ulubioną gałąź. Patrzyli, jak na niebie zapalają się pierwsze gwiazdy. 'Wiesz co?' - szepnęła wiewiórka - 'Najfajniejsze w przyjaźni jest to, że zawsze masz kogoś, z kim możesz patrzeć na gwiazdy'. Igiełka tylko przytulił się do niej, a w lesie zapanowała spokojna, przyjacielska cisza.