Bajka o przytulaniu dla dzieci

— Bajka do czytania —

W miękkiej, zielonej łące mieszkał mały zajączek Kicuś. Miał długie uszy i puszysty ogonek, ale najbardziej lubił swoją mamę. Każdego wieczoru Kicuś biegał po łące i szukał najlepszego miejsca do spania.

Pewnego razu Kicuś zobaczył, że chmurka na niebie robi się szara. „Mamusiu, czy chmurka jest smutna?” – zapytał. Mama uśmiechnęła się i powiedziała: „Może potrzebuje przytulenia od słońca. Wiesz, przytulanie sprawia, że wszystko robi się lepsze.”

Kicuś pomyślał o tym i pobiegł do swojej przyjaciółki, wiewióreczki Rudej. Rudzia siedziała pod drzewem i wyglądała na zmartwioną. „Co się stało?” – zapytał Kicuś. „Zgubiłam moją ulubioną szyszkę” – odpowiedziała cicho.

Kicuś podszedł bliżej i delikatnie przytulił Rudią. „Nie martw się, znajdziemy ją razem” – powiedział. Rudzia uśmiechnęła się i poczuła się o wiele lepiej. Razem poszukali szyszki i znaleźli ją pod krzakiem.

Potem Kicuś spotkał małą myszkę Krysię, która bała się ciemności. „Ciemność jest taka duża” – pisnęła myszka. Kicuś przytulił ją mocno i powiedział: „Kiedy się przytulamy, ciemność staje się mniejsza. Spróbuj.” Krysi zamknęła oczy i poczuła ciepło.

Kicuś wrócił do domu, a mama zobaczyła, że mały zajączek jest bardzo szczęśliwy. „Kogo dzisiaj przytuliłeś?” – zapytała. „Rudzię i Krysię” – odpowiedział Kicuś. „Przytulanie to jak magia, prawda?” Mama przytuliła go mocno.

Wieczorem Kicuś położył się w swoim łóżeczku z sianka. Mama usiadła obok i przytuliła go na dobranoc. Kicuś zamknął oczy i pomyślał o wszystkich przytuleniach, które dał i dostał. Czuł się taki bezpieczny.

Gwiazdy na niebie mrugały cichutko, a wiatr szeptał kołysankę. Kicuś westchnął szczęśliwie i zasnął, wiedząc, że jutro znów będzie mógł kogoś przytulić. Dobranoc, mały zajączku.