Bajka o redaktorce Oli i książce pełnej snów

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku mieszkała Ola – mała redaktorka. Każdego wieczoru brała do rąk książkę i sprawdzała, czy wszystkie słowa są na swoim miejscu. Jej ulubionym narzędziem była mięciutka gumka do wymazywania i srebrny ołówek.

Pewnego wieczoru Ola otworzyła grubą księgę opowieści o zwierzętach. Ku jej zdziwieniu w historii o śpiącym misiu znalazły się pomieszane zdania – miś nie spał, tylko tańczył na sianie, a sowa mówiła dzień dobry w środku nocy.

–Oj, coś tu nie gra. – szepnęła Ola i zaczęła poprawiać. Wyjmowała błędne słowa, a na ich miejsce wstawiała właściwe. Najpierw odnalazła słowo „śpi”, które schowało się w rozdziale o lisie, potem ustawiła porę dnia – „noc” obok gwiazd.

Kiedy tylko skończyła, z książki rozległ się cichutki dźwięk – jakby ktoś ziewnął. To miś z opowieści westchnął: – Dziękuję, Olo. Teraz mogę spokojnie zasnąć. – Ola uśmiechnęła się i zamknęła księgę.

Następnego wieczoru przyszła kolej na historyjkę o małej wiewiórce, która nie mogła znaleźć swojej dziupli. Okazało się, że w tekście brakowało najważniejszego słowa: „pod sosną”. Ola dorysowała ołówkiem malutkie drzewo i napisała obok „sosna”. Wiewiórka od razu wskoczyła do środka.

Każdej nocy Ola poprawiała coraz więcej opowieści – wszystkie stawały się gładkie i ciepłe jak kocyk. A każda poprawiona historia odpływała w sen spokojny i łagodny.

I tak oto, gdy Ola sama kładła się do łóżka, jej srebrny ołówek błyszczał pod poduszką jak gwiazdka na niebie. Cisza otulała domek, a wszystkie opowieści spały już słodko, ułożone w najpiękniejsze zdania.