Bajka o rysowaniu kredkami

— Bajka do czytania —

Mały miś Tofik dostał dziś od mamy pudełko kredek. Były w nim wszystkie kolory tęczy – czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, fioletowy i jeszcze kilka innych. Tofik bardzo się ucieszył i od razu chciał coś narysować.

Tofik usiadł przy stoliku i wyjął kartkę. Najpierw wziął czerwoną kredkę i narysował duże koło. – To będzie słońce – powiedział. Ale koło wyszło krzywe i trochę brzydkie. Tofik zmarszczył nosek.

Potem wziął zieloną kredkę i narysował drzewo. Pień był gruby, a liście wyglądały jak zielone kleksy. – Nie ładnie – westchnął Tofik. – Moje rysunki są brzydkie. Chciał już odłożyć kredki.

Wtedy do pokoju weszła mama. Zobaczyła smutnego misia i zapytała: – Co się stało, Tofiku? – Moje rysunki nie są ładne – odpowiedział miś. Mama uśmiechnęła się i powiedziała: – Rysowanie to nie jest konkurs. Ważne, że sprawia ci radość.

Tofik pomyślał chwilę. Wziął niebieską kredkę i narysował chmurkę. Potem żółtą – małe kropki na niebie. I nagle poczuł, że to przyjemne. Nie musiał się starać, żeby było idealnie. Po prostu rysował to, co widzi w głowie.

Narysował dom z czerwonym dachem, a obok niego małego kota. Kot wyszedł trochę śmieszny – miał jedno oko większe – ale Tofik się roześmiał. – To mój niezwykły kot – powiedział. I dorysował mu ogon w paski.

Kiedy skończył, obejrzał swoją pracę. Nie była doskonała, ale była jego. Poczuł dumę i radość. – Mamo, zobacz! – zawołał. Mama pogłaskała go po głowie. – Pięknie, Tofiku. Widzę, że się świetnie bawiłeś.

Wieczorem Tofik położył się do łóżka. Obok na poduszce leżały jego kredki. Przymknął oczy i myślał o wszystkich kolorach, które jutro znów użyje. Gwiazdy za oknem migotały cicho, a miś uśmiechnął się i zasnął spokojnie.