Zajączek Kic i porządki w norce

— Bajka do czytania —

W lesie pod wielkim dębem mieszkał mały zajączek Kic. Miał mięciutkie futerko i długie uszy, które zawsze sterczały na baczność. Lubił skakać po łące, zbierać szyszki i bawić się kolorowymi klockami. Ale był jeden problem – Kic nie lubił sprzątać. Po każdej zabawie w jego norce robiło się coraz więcej bałaganu.

Pewnego dnia do norki zajrzała sowa Sonia. – Kicu, ale tu u ciebie wesoło! – zaćwierkała, omijając stertę klocków. – Leżysz na poduszce pośród zabawek. Jak ty śpisz w tym wszystkim?

Kic wzruszył ramionami. – A po co sprzątać? I tak się pobawię jutro tymi samymi zabawkami. – Podskoczył i przewrócił stosik książeczek.

Sonia uśmiechnęła się tajemniczo. – A gdybym ci pokazała, że sprzątanie to taka sama zabawa jak skakanie po łące? – Kic spojrzał niepewnie, ale skinął głową.

Sowa klasnęła skrzydłami. – Zaczynamy wielkie porządki! Najpierw zbieramy wszystkie klocki i wrzucamy je do pudełka jak do skarbony. Potem układamy książeczki jedna na drugiej jak wieżę. A na koniec – hop! – każda zabawka wraca na swoje miejsce.

Kic z zapałem chwycił niebieski klocek. – To jest jak gra! – zawołał. Razem z Sonią szybko ułożyli wszystko. Norka nagle stała się przestronna i czysta. Na podłodze nie leżała ani jedna piłka, a kredki spoczywały w kubeczku.

Kiedy skończyli, Kic odetchnął głęboko. – Jak tu miło! – przytulił się do swojej poduszki. Sonia pogłaskała go po uszku. – Widzisz? Po sprzątaniu wszystko lepiej widać, a w nocy łatwiej zasnąć.

Gdy nastał wieczór, Kic położył się w swojej posprzątanej norce. Przez okienko wpadały promienie księżyca i migotały gwiazdy. Zajączek ziewnął i pomyślał, że sprzątanie wcale nie jest takie nudne. Jutro znów będzie się bawił, a potem równie chętnie posprząta. Zamknął oczy i zasnął spokojnie, tuląc się do czystej pościeli.