Bajka o stylista Stasiu i Panu Lorencu

— Bajka do czytania —

Mały Stasiu budził się każdego ranka i patrzył na swoją szafę. Było w niej tyle ubrań – czerwone sweterki, niebieskie spodenki, żółte skarpetki w kropki. Ale Stasiu wcale nie wiedział, co wybrać. Czasem wkładał pierwszą rzecz z brzegu, a potem czuł się jakiś taki… nie swój.

Pewnego dnia mama zaprowadziła go do Pana Lorenca. Pan Lorenc był stylistą – kimś, kto zna się na ubraniach lepiej niż ktokolwiek inny. Miał w swoim sklepie mnóstwo kolorowych tkanin, a na półkach stały kapelusze i krawaty. – Dzień dobry, Stasiu! – powiedział wesoło. – Dziś będziemy szukać twojego stylu.

Pan Lorenc nie mówił: „To ładne, tamto brzydkie”. Zamiast tego zapytał: – Co lubisz robić najbardziej? Stasiu pomyślał chwilę. – Uwielbiam biegać po łące i patrzeć na motyle. – Aha! – uśmiechnął się stylista. – Więc twoje ubrania powinny być lekkie i wesołe, jak motyle. Wyciągnął koszulkę w pomarańczowe paski – właśnie taką, jaka spodobała się Stasiowi.

Stasiu przymierzył koszulkę. Była miękka i przyjemna. – A do tego spodenki w kolorze trawy – zaproponował Pan Lorenc. – I buty, w których łatwo się biega. Stasiu ubrał się i spojrzał w lustro. Zobaczył chłopca, który uśmiechał się od ucha do ucha. – Wyglądasz jak ty! – powiedział Pan Lorenc. – I to jest najważniejsze.

Od tego dnia Stasiu codziennie wybierał ubrania sam. Czasem pasiaste, czasem w kropki. Raz nawet założył fioletową czapkę – bo przypominała mu kwiaty. Mama mówiła: – Jesteś prawdziwym małym stylistą! A Stasiu wiedział, że nie chodzi o modę, tylko o to, by czuć się dobrze we własnej skórze – i we własnych ubraniach.

Wieczorem, gdy księżyc świecił przez okno, Stasiu leżał w łóżku w swojej ulubionej pomarańczowej koszulce. Cicho szeptał: – Dziękuję, Panie Lorencu, za to, że nauczyłeś mnie, jak być sobą. I zasnął spokojnie, a wokół niego tańczyły sny pełne kolorowych motyli.

Gdzieś daleko na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Jedna z nich mrugała wesoło – może to znak, że każdy z nas ma swój niepowtarzalny styl. Dobranoc, Stasiu. Dobranoc, mały odkrywco.