Świnka Pola i błotna kąpiel

— Bajka do czytania —

W małym gospodarstwie na skraju lasu mieszkała świnka Pola. Pola była bardzo wesołą świnką, ale miała jeden zwyczaj, który dziwił inne zwierzęta.

Pola uwielbiała tarzać się w błocie. Każdego dnia, gdy tylko wzeszło słonko, biegła na łąkę, gdzie po deszczu było mnóstwo kałuż.

Kaczka Kaczka patrzyła na nią z dziobem pełnym zdziwienia. 'Pola, czemu ty się tak brudzisz? Spójrz, moje piórka są zawsze czyste!' mówiła.

Pola uśmiechała się i odpowiadała: 'Błoto jest miękkie i chłodne. Czuję się w nim tak swobodnie!'

Krowa Mućka także miała wątpliwości. 'A kichasz potem? I cała jesteś w plamkach!' Pola tylko pokręciła głową: 'Nie, ja czuję się świetnie. Błoto to moja kąpiel.'

Pewnego upalnego lata przyszła susza. Słońce paliło, a trawa zżółkła. Kaczka i Mućka nie mogły się ochłodzić. Wtedy Pola zaprowadziła je nad małe błotne oczko, które jeszcze nie wyschło.

'Zobaczcie, wskakujcie za mną. Błoto ochłodzi waszą skórę i ochroni przed słońcem' – zaprosiła. Niechętnie, ale z ciekawością, Kaczka i Mućka weszły do błota. Ku ich zdziwieniu, poczuły przyjemną chłodną wilgoć.

Od tamtej pory wszystkie zwierzęta bawiły się razem w błocie. Nauczyły się, że to, co inne, może być wyjątkowe. A Pola cieszyła się, że jej ulubione błoto stało się placem zabaw dla wszystkich.

Wieczorem, po całym dniu zabaw, Pola poszła do swojej przytulnej chatki. Mama świnka otuliła ją słomianym kocykiem. 'Dobranoc, Polu' – szepnęła. Pola zamknęła oczy, słysząc ciche chrumkanie gwiazd.