Mały wózek widłowy i stos kolorowych klocków

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym magazynie mieszkał mały wózek widłowy imieniem Wituś. Miał czerwone widełki i okrągłe, błyszczące oczy. Każdego dnia z zachwytem obserwował, jak duże wózki układają wielkie pudła w idealne stosy.

Pewnego dnia Wituś postanowił sam ułożyć stos kolorowych klocków. „To proste!” – pomyślał i od razu pojechał bardzo szybko. Podjechał widełkami pod największy klocek, uniósł go... ale pędził zbyt szybko. Klocek zachwiał się i runął, rozsypując się po całej podłodze.

Wituś zmartwił się i nie wiedział, co robić. Wtedy podjechała do niego stara, mądra wózek widłowy imieniem Pan Korbacz. „Wituś, widzę, że chcesz pomóc, ale pamiętaj – w magazynie liczy się ostrożność. Lepiej jechać wolno i bezpiecznie, niż szybko i z bałaganem.”

Wituś skinął widełkami i postanowił spróbować jeszcze raz. Tym razem jechał powolutku, trzymając widełki równo i stabilnie. Delikatnie podniósł jeden klocek, ustawił go dokładnie na drugim, a potem następny – starannie i spokojnie.

Po chwili cały stos klocków był ułożony – piękny, wysoki i prosty. Wituś poczuł wielką dumę. Wszystkie wózki w magazynie pokiwały z uznaniem. „Udało ci się, Witusiu! Jesteś prawdziwym mistrzem układania!” – zawołały radośnie.

Wieczorem Wituś poczuł, że jego silniczek robi się ciepły i senny. Wrócił do swojego garażu, wyłączył światła i spojrzał przez okno. Na niebie świeciły małe, błyszczące gwiazdy. Było cicho i spokojnie.

Wituś zamknął oczy i pomyślał: „Jutro znów będę pomagał, ale zawsze powoli i ostrożnie.” I zasnął, otulony ciepłym powietrzem. Dobranoc, Witusiu. Dobranoc, mały wózku.