Kicaj i Igiełka w berka

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Kicaj i mały jeżyk Igiełka lubili bawić się w berka na leśnej polanie. Słońce świeciło ciepło, a motyle tańczyły nad kolorowymi kwiatami.

Kicaj biegał szybko po miękkiej trawie. „Igiełko, złapię cię!” – wołał radośnie, machając długimi uszami. Ale Igiełka chował się za krzakiem i cichutko siedział, przykryty liśćmi.

„Dogonisz mnie?” – pytał Igiełka i turlał się w zieloną trawę. Miał tyle kolców, że trudno było go przytulić, ale Kicaj i tak go bardzo lubił. „Jesteś moim najlepszym przyjacielem!” – mówił zajączek.

Kicaj próbował złapać Igiełkę, ale ten zawsze uciekał i znikał wśród paproci. „Nie chcę być berkiem!” – mówił Igiełka i chował się w kupce liści. Wtedy zabawa się kończyła.

Kicaj usiadł pod wielkim dębem. „Dlaczego nie chcesz być berkiem?” – zapytał cicho, patrząc w stronę krzaka. Igiełka wystawił mały nos i spojrzał smutno.

„Bo jak jestem berkiem, to nie mam kogo gonić. Wszyscy uciekają ode mnie i zostaję sam” – powiedział Igiełka, zwijając się w kłębek. Kicaj podskoczył: „To wymyślę coś lepszego!”

„Będziemy się zamieniać” – powiedział Kicaj. „Ty uciekaj, ja gonię. Potem ja uciekam, a ty gonisz. I zawsze kogoś złapiemy!” Igiełka uśmiechnął się od ucha do ucha.

I tak bawiły się cały dzień. Raz Kicaj gonił Igiełkę, raz Igiełka gonił Kicaja. Śmiech niósł się po całej polanie, a motyle wirowały wesoło nad nimi.

Kiedy słońce schowało się za lasem, zmęczone zwierzątka wróciły do domów. Igiełka zwinął się w kłębek w swojej kryjówce, a Kicaj położył się w ciepłej norce.

„Jutro znów się pobawimy” – szepnął Kicaj, patrząc w migoczące gwiazdy na niebie. A Igiełka już spał spokojnie, śniąc o zabawie w berka. Dobranoc, mały jeżyku. Dobranoc, zajączku.