Króliczek i zabawa w chowanego

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia Króliczek, Misiu i Ptaszek spotkali się na łące. – Pobawmy się w chowanego! – zapiszczał Ptaszek, trzepocząc skrzydełkami. – To świetny pomysł – odpowiedział Misiu, przeciągając się leniwie. Króliczek podskoczył z radości: – Ja się chowam pierwszy!

Odszedł kilka kroków i schował się za wielkim krzakiem. Ale był tak mały, że zniknął zupełnie. Misiu zasłonił oczy łapkami i głośno liczył: – Raz, dwa, trzy… dziesięć! Szukam!

Misiu zajrzał pod każdą stokrotkę, sprawdził za kamieniem i pod liściem. – Gdzie on jest? – mruczał zdziwiony. Ptaszek latał nad łąką i patrzył w dół. – Nic nie widzę, same kwiaty! – zawołał.

Króliczek siedział w krzaczku i starał się nie ruszać. Ale nos go zaczął swędzieć. – Apsik! – kichnął głośno. Misiu uśmiechnął się szeroko: – Ha! Słyszałem cię! – i pobiegł w stronę krzaka.

– Znalazłem! – krzyknął Misiu. Króliczek wygramolił się, otrzepując futerko. – To przeze mnie kichnięcie! – powiedział ze śmiechem. – Następnym razem schowam się jeszcze lepiej.

I tak bawili się długo: chowali się pod altanką, za pniem, a Ptaszek nawet w dziupli. W końcu zrobiło się chłodno, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. – Czas do domu – powiedział Misiu. – Jutro zagramy jeszcze raz!

Mama Króliczka czekała z ciepłą kolacją. Po jedzeniu wszyscy umyli ząbki i włożyli piżamki. Króliczek przeciągnął się i zamknął oczy. Powoli robiło się cicho.

Na dworze gwiazdy świeciły jasno, a księżyc uśmiechał się do śpiących przyjaciół. – Dobranoc, łąko. Dobranoc, przyjaciele – szepnął Króliczek. I zasnął spokojnie, śniąc o jutrzejszej zabawie.