Zajączek i śnieżne gwiazdy

— Bajka do czytania —

Za oknem padał śnieg, a w lesie zrobiło się biało i cicho. Mały zajączek Burek wyjrzał z norki i aż zamrugał oczkami – wszystko było pokryte puszystym puchem.

Za oknem padał śnieg, a w lesie zrobiło się biało i cicho. Mały zajączek Burek wyjrzał z norki i aż zamrugał oczkami – wszystko było pokryte puszystym puchem.

Burek nigdy nie widział tyle śniegu. Zrobił kilka podskoków, a jego łapki zostawiały ślady jak małe gwiazdki. Nagle zorientował się, że nie wie, w którą stronę jest jego dom.

Zaczął się trochę martwić, ale wtedy usłyszał ciche pohukiwanie. To była sowa Zosia, która siedziała na gałęzi. – Co się stało, mały? – zapytała.

– Zgubiłem się – odpowiedział Burek. Sowa uśmiechnęła się mądrze. – Spójrz w górę, tam są gwiazdy. One zawsze pokazują drogę.

Burek spojrzał na niebo i zobaczył jasną gwiazdę. Sowa powiedziała, żeby szedł w jej stronę. I rzeczywiście, po chwili zobaczył swoją norkę.

Mama zajączka czekała z ciepłym kocykiem. Przytuliła Burkia i powiedziała: – Dobrze, że wróciłeś. Pamiętaj, w lesie zawsze znajdziesz przyjaciół.

Burek zamknął oczy, a gwiazdy na niebie mrugały mu dobranoc. Śnieg cicho padał, otulając las spokojnym snem.