Bajka o żurku, który szukał przyjaciół

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał mały żurek. Miał miękkie, szare futerko i długie, różowe uszy. Żurek był bardzo ciekawski, ale też trochę smutny, bo nie miał przyjaciół.

Pewnego dnia żurek postanowił wyruszyć w podróż. „Pójdę i znajdę kogoś, kto zechce się ze mną bawić” – powiedział do siebie. Wziął mały plecaczek, włożył do niego żołędzia na drogę i ruszył przed siebie.

Spotkał wiewiórkę, która skakała z gałęzi na gałąź. „Hej, wiewiórko! Chcesz się ze mną bawić?” – zapytał żurek. Wiewiórka spojrzała na niego i powiedziała: „Bardzo chętnie, ale najpierw muszę zebrać orzechy na zimę. Może pomożesz?” Żurek chętnie pomógł, a potem razem zbierali orzechy. Było im wesoło.

Potem żurek spotkał małego zajączka, który grzebał w ziemi. „Hej, zajączku! Chcesz się pobawić?” – zapytał. Zajączek podniósł głowę i odrzekł: „Ojej, bardzo bym chciał, ale muszę wykopać norkę. Boję się, że będzie burza. Pomóż mi, proszę.” Żurek znów pomógł. Razem kopali i kopali, a potem schowali się w norki i słuchali, jak deszcz pada.

Kiedy deszcz przestał padać, żurek zobaczył ptaszka, który siedział na gałęzi i płakał. „Dlaczego płaczesz?” – zapytał żurek. „Zgubiłem swoje piórko, a bez niego nie mogę latać” – odpowiedział ptaszek. Żurek poszukał wśród liści i znalazł piórko. Ptaszek ucieszył się i zaśpiewał piękną piosenkę. Żurek słuchał i uśmiechał się.

Żurek wrócił do swojego domu, a za nim przyszli wiewiórka, zajączek i ptaszek. „Dziękujemy, że nam pomogłeś” – powiedzieli. „Chcemy być twoimi przyjaciółmi.” Żurek poczuł, jak jego serduszko robi się ciepłe i radosne. Od tamtej pory zawsze mieli ze sobą mnóstwo zabawy.

Gdy zapadł wieczór, żurek położył się w swojej miękkiej norce. Księżyc świecił przez okno, a gwiazdy mrugały do niego z nieba. Żurek zamknął oczy i pomyślał: „Jaki to był piękny dzień. Dobranoc, przyjaciele.” I zasnął spokojnie.