Bajka o Babie Jadze i zaczarowanym jagodowym lesie

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkał siedmioletni Kuba. Pewnego dnia postanowił wybrać się na spacer głębiej niż zwykle. Ścieżka wiła się między starymi dębami, a słońce przebijało przez liście. Nagle usłyszał cichy szloch.

Kuba zatrzymał się i nadstawił ucha. Szloch dochodził zza wielkiego kamienia porośniętego mchem. Ostrożnie podszedł bliżej i zobaczył staruszkę w kolorowej chuście, siedzącą na pniu. Miała długi, haczykowaty nos i brodawkę na policzku – to była Baba Jaga! Kuba trochę się przestraszył, ale widział, że płacze jak małe dziecko.

– Dlaczego pani płacze? – zapytał nieśmiało. Baba Jaga podniosła wzrok. – Och, zgubiłam mój zaczarowany pierścień. Bez niego nie ugotuję mojej jagodowej zupy, która leczy wszystkie smutki. – Otarła łzę rękawem. Kuba poczuł, że choć wygląda strasznie, wcale nie jest groźna.

– Pomożę pani go znaleźć! – zawołał. Baba Jaga uśmiechnęła się krzywo i skinęła głową. Ruszyli razem w głąb lasu. Po drodze Kuba zauważył, że staruszka zatrzymuje się przy każdym kwiatku i delikatnie prostuje jego płatki. – Lubię dbać o rośliny – szepnęła. – Nikt o tym nie wie, bo wszyscy się mnie boją.

Nagle nad ich głowami przeleciała wrona z błyszczącym przedmiotem w dziobie. – To mój pierścień! – krzyknęła Baba Jaga. Wrona usiadła na gałęzi i przekrzywiła głowę. – Oddaj, proszę – powiedział Kuba. – To dla nas bardzo ważne. Wrona zaskrzeczała, a potem upuściła pierścień prosto w dłoń Baby Jagi.

Baba Jaga aż podskoczyła z radości. – Dziękuję, Kubo! Teraz zapraszam cię na zupę. – Zaprowadziła go do swojej chatki, która stała na kurzej nóżce. Kiedy weszli, zobaczył, że w środku jest przytulnie i pachnie ziołami. Baba Jaga ugotowała zupę z jagód, miodu i tajemniczego listka. Była słodka i rozgrzewająca.

Gdy jedli, Baba Jaga opowiedziała Kubie, że tak naprawdę jest samotną staruszką, która uwielbia pomagać zwierzętom i roślinom. Ale ludzie boją się jej wyglądu, więc rzadko ją odwiedzają. Kuba pomyślał, że to bardzo smutne, i obiecał, że będzie do niej wpadał. Baba Jaga uśmiechnęła się szeroko, a jej twarz nagle wydała się dużo ładniejsza.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, Kuba pożegnał się i pobiegł do domu. Mama czekała na niego z ciepłym kubkiem mleka. Kuba opowiedział o swojej przygodzie, a mama pokiwała głową z uśmiechem. Wieczorem, leżąc w łóżku, Kuba patrzył przez okno na migoczące gwiazdy. Myślał o tym, jak łatwo jest oceniać kogoś po wyglądzie, a jak ważne jest poznanie jego serca. Ziewnął, przeciągnął się i zasnął spokojnie, a księżyc delikatnie świecił nad lasem.