Bajka o Bangalore: Magiczny ogród Aniki

— Bajka do czytania —

Mała Anika mieszkała w Bangalore, mieście pełnym zieleni i kolorowych kwiatów. Każdego wieczoru biegała po ogrodzie przy swoim domu, ale dziś usłyszała coś niezwykłego – cichutki śpiew dochodzący spod starego drzewa mango.

Anika zatrzymała się i nadstawiła uszu. Śpiew brzmiał jak szelest liści i delikatne dzwoneczki. Podeszła bliżej i zobaczyła małe, ukryte przejście między krzakami hibiskusa. Nigdy wcześniej go nie zauważyła!

Ostrożnie przeszła na drugą stronę i znalazła się w zaczarowanym ogrodzie. Wszystkie kwiaty – róże, lotosy, jaśminy – unosiły się lekko nad ziemią i wirowały w tańcu. Ich płatki świeciły miękkim, złotym światłem.

Najstarszy kwiat, wielki słonecznik o imieniu Słońce, skłonił się przed Aniką. – Witaj, mała przyjaciółko – powiedział. – Jesteśmy tu od dawna, pamiętamy czasy, gdy Bangalore było jeszcze wioską pełną sadów i jezior. Dziś miasto tętni życiem, ale my wciąż uczymy ciszy.

Anika usiadła na trawie i słuchała. Kwiaty opowiadały o tym, jak ważne jest, by czasem zatrzymać się i posłuchać własnego oddechu. – Kiedy biegasz, nie widzisz naszych kolorów – szepnął jaśmin. – Gdy się zatrzymasz, świat staje się magiczny.

Dziewczynka zaczęła tańczyć z kwiatami, ale po chwili poczuła, że jej powieki stają się ciężkie. Słońce uśmiechnął się ciepło. – Pora wracać do domu. Pamiętaj: magia ogrodu jest zawsze tutaj, czeka, gdy będziesz gotowa usłyszeć ciszę.

Anika wróciła do swojego pokoju, otworzyła okno i spojrzała w niebo. Gwiazdy nad Bangalore błyszczały jak małe kwiaty. Położyła się do łóżka, a wiatr przyniósł zapach jaśminu. Było cicho i spokojnie.

Zamknęła oczy i szepnęła: – Dobranoc, ogrodzie. I zasnęła głęboko, marząc o tańczących kwiatach i złotym świetle. Wokół panowała cisza, a na niebie migotały gwiazdy – jak strażnicy snów.