Basia i zagubiony szalik ptaszka

— Bajka do czytania —

Basia mieszkała w małym, żółtym domku na skraju łąki. Każdego ranka, gdy słońce wstawało, Basia biegła do ogródka i witała się z kwiatkami. Lubiła patrzeć, jak motyle tańczą nad stokrotkami.

Pewnego dnia podczas spaceru z mamą Basia usłyszała cichutki płacz. Ktoś piszczał za krzakiem malin. To był mały, niebieski ptaszek, który trząsł się z zimna. – Zgubiłem mój ulubiony szalik – powiedział ze smutkiem.

Basia popatrzyła na ptaszka i zobaczyła, że jest mu zimno. – Nie martw się, pomogę ci go znaleźć – powiedziała dzielnie. Mama uśmiechnęła się i dała Basi małą lupę, żeby łatwiej szukać.

Basia szukała wszędzie: pod stokrotkami, za płotem, a nawet pod huśtawką. Nagle zobaczyła liliową nitkę wystającą spod kamienia. Pociągnęła delikatnie i wyciągnęła cały szalik – był miękki i pachniał trawą.

Ptaszek ucieszył się tak bardzo, że zaczął ćwierkać radośnie. – Dziękuję, Basiu! – zawołał i owinął się szalikiem. Potem zaśpiewał najpiękniejszą piosenkę, jaką Basia kiedykolwiek słyszała.

Basia czuła w sercu ciepło. Pomaganie sprawiło jej ogromną radość. Kiedy wróciła do domu, opowiedziała o tym mamie, a mama przytuliła ją mocno.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Basia leżała w łóżku. Mama czytała jej bajkę o dobrych sercach. Basia wspominała śpiew ptaszka i uśmiechała się do sufitu.

– Dobranoc, Basiu – szepnęła mama. – Dobranoc – odpowiedziała Basia. I wtedy zamknęła oczy, a nad jej łóżkiem tańczyły gwiazdy, cicho mrugając do niej na dobranoc.