Bajka o białym kotku i zaczarowanej gwiazdce

— Bajka do czytania —

Mały, puszysty kotek o imieniu Śnieżek mieszkał w przytulnym domku na skraju lasu. Jego futerko było białe jak pierwszy śnieg, a oczy miały kolor dwóch błękitnych kropelek nieba.

Śnieżek bardzo lubił patrzeć wieczorem w niebo, bo tam, wysoko, świeciła maleńka, srebrzysta gwiazdka. Wydawało mu się, że gwiazdka mruga do niego przyjaźnie. Każdej nocy siadał na parapecie i cichutko jej opowiadał, co robił w ciągu dnia.

Pewnego razu, gdy bawił się w ogródku z piłeczką, zobaczył, że inne kotki z sąsiedztwa – bury i rudy – bawią się razem w berka. Śnieżek podszedł i zapytał: „Czy mogę się z wami pobawić?”. Ale bury kotek powiedział: „Jesteś cały biały, wyglądasz jak mała chmurka, nie będziesz się dobrze chował!”. Rudy kotek dodał: „Lepiej baw się sam, bo nas pobrudzisz swoim białym futrem”.

Śnieżek poczuł wielki smutek. Usiadł pod starym dębem i patrzył na swoje łapki, które były takie białe. „Może rzeczywiście jestem za bardzo biały?” – pomyślał. Nawet jego ulubiona gwiazdka wydawała mu się tego wieczoru mniej jasna.

Następnego dnia Śnieżek postanowił iść na łąkę, gdzie rosły polne kwiaty. Tam spotkał starą, mądrą sowę, która siedziała na gałęzi. Sowa spojrzała na niego swoimi wielkimi oczami i powiedziała: „Widzę, że jesteś smutny, mały kotku. Opowiedz mi, co się stało”.

Śnieżek opowiedział sowie o tym, co usłyszał od innych kotków. Sowa uśmiechnęła się łagodnie i rzekła: „Widzisz, Śnieżku, każdy kolor jest piękny. Twoje białe futerko jest jak czysty śnieg, który pokrywa ziemię, by wszystko mogło odpocząć. Nie musisz być taki jak inni, aby być wartościowym. Jesteś wyjątkowy właśnie taki, jaki jesteś”.

Śnieżek pomyślał o słowach mądrej sowy. Wrócił do domku, a wieczorem znów usiadł na parapecie. Spojrzał w niebo, a tam jego gwiazdka świeciła jaśniej niż kiedykolwiek. „Dziękuję, że jesteś przy mnie” – szepnął do gwiazdki. I wtedy poczuł, że nie musi niczego udowadniać – jest po prostu sobą i to wystarczy.

Następnego dnia Śnieżek znów poszedł na łąkę. Tym razem spotkał małą myszkę, która zgubiła drogę do domu. Kotek zapytał: „Czy mogę ci pomóc?”. Myszka spojrzała na jego białe futerko i powiedziała: „Twoje futerko świeci w nocy jak księżyc, więc na pewno widać je z daleka. Pomożesz mi?”. Śnieżek uśmiechnął się i poprowadził myszkę do jej norki. Od tej pory wiedział, że bycie białym to jego wielka zaleta.