Bajka o bingu po polsku

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał mały, biały piesek o imieniu Bingo. Miał miękkie, puszyste uszy i ogonek, który merdał jak szalony, gdy tylko był szczęśliwy. Bingo uwielbiał bawić się w ogrodzie, ale najbardziej lubił, gdy ktoś rzucał mu piłkę. Jednak dziś piłka utknęła w wysokiej gałęzi i Bingo nie wiedział, jak ją zdobyć.

Bingo podskakiwał, ile sił, ale gałąź była za wysoko. Westchnął smutno i usiadł pod drzewem. Wtedy przypomniał sobie, co zawsze mówiła mu mama: „Gdy czegoś nie umiesz zrobić sam, poproś o pomoc przyjaciół”. Bingo postanowił poszukać kogoś, kto mu pomoże.

Najpierw spotkał wiewiórkę Krysię, która skakała po gałęziach. „Krysiu, pomożesz mi zdjąć piłkę?” – zapytał. Wiewiórka spojrzała w górę i powiedziała: „Spróbuję, ale boję się, że gałąź jest za cienka”. Krysia ostrożnie wspięła się, ale gałąź ugięła się pod jej ciężarem i piłka spadła niżej, na niższą gałąź.

Bingo podziękował Krysi i pobiegł dalej. Spotkał sowę Zuzię, która siedziała na płocie. „Zuziu, jesteś mądra i masz ostre oczy. Może wiesz, jak zdjąć piłkę?” Sowa przekręciła głowę i odrzekła: „Nie mogę dosięgnąć, ale wiem, kto może pomóc. Idź do bobra Bartka – on buduje tamy i zawsze ma pomysł”.

Bingo pobiegł nad strumyk, gdzie bóbr Bartek pracował nad tamą. „Bartku, moja piłka utknęła na drzewie. Czy możesz mi pomóc?” Bóbr uśmiechnął się szeroko i powiedział: „Mam długi kij, którym przesuwam konary. Chodź, spróbujemy!” Razem wrócili pod drzewo, a Bartek ostrożnie podważył gałąź. Piłka spadła prosto w łapki Binga!

Bingo był przeszczęśliwy. Podskoczył do góry i polizał bobra po nosie. „Dziękuję, Bartku! Bez ciebie bym nie dał rady” – szczeknął wesoło. Bóbr zaśmiał się i powiedział: „To nic, przyjaciele są po to, by sobie pomagać. Pamiętaj, że zawsze możesz na nas liczyć”.

Tego wieczoru Bingo wrócił do domu z piłką w pysku. Mama pogłaskała go po głowie i zapytała: „Widzę, że udało ci się odzyskać piłkę. Kto ci pomógł?” Bingo opowiedział o Krysi, Zuzi i Bartku, a mama uśmiechnęła się i rzekła: „Widzisz, jak wiele można osiągnąć, gdy się współpracuje?”.

Bingo położył się na swoim posłaniu, tuląc piłkę do siebie. Przez okno wpadało miękkie światło księżyca, a w oddali słychać było cichy szum lasu. Piesek zamknął oczy i pomyślał o swoich przyjaciołach. Czuł się bezpieczny i kochany. Wkrótce zapadł w głęboki, spokojny sen, a jego ogonek merdał we śnie.