Bajka o Bingo, który pomógł znaleźć skarb

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkał piesek Bingo. Miał brązową sierść i białą łatkę na jednym oku. Każdego wieczoru siadał na werandzie i patrzył na gwiazdy – lubił liczyć ich migotliwe punkciki. Był ciekawskim i dobrym psem, a wszyscy w okolicy go lubili.

Pewnego dnia, podczas wieczornego spaceru wzdłuż rzeki, Bingo usłyszał cichy płacz. To mała dziewczynka Hania siedziała na trawie i ocierała oczy. – Zgubiłam mojego ukochanego pluszowego królika – szlochała. Bingo podszedł i delikatnie polizał jej rękę, jakby chciał powiedzieć: „Nie martw się, pomogę ci”.

Bingo ruszył w stronę gęstych krzaków. Węszył uważnie, przeszukiwał każdy zakamarek. Pod kamieniem, za pniem – nigdzie nie było różowego królika. Aż nagle, w gęstej trawie pod starym dębem, coś błysnęło. Bingo wyciągnął łapkę i wyciągnął pluszaka! Miał długie uszy i malutki czerwony nosek.

Z radością pobiegł z powrotem do Hani. Dziewczynka krzyknęła: – Kicuś! – i przytuliła królika do siebie. – Dziękuję, Bingo! Jesteś najlepszym psem na świecie! – powiedziała, a Bingo merdał ogonem tak mocno, że aż mu się trzęsły uszy.

Hania pogłaskała Bingo za uszami i obiecała, że następnym razem będzie bardziej uważać. Bingo poczuł ogromne ciepło w sercu. Zrozumiał, że pomaganie innym daje mu wielką radość – większą niż patrzenie w gwiazdy.

Gdy wrócił do swojego domku, był zmęczony, ale szczęśliwy. Położył się na werandzie i spojrzał w niebo. Gwiazdy świeciły teraz jak małe iskierki. Zamknął oczy, słysząc szum lasu i ciche dobranoc od wiatru.

„Dziś był wspaniały dzień” – pomyślał i ziewnął szeroko. Powieki stawały się ciężkie, a jego oddech wyrównał się w spokojnym śnie. Śnił o Hani i o tym, jak wspólnie biegali po łące pełnej stokrotek. Wszędzie panowała cisza i bezpieczeństwo.

Tak kończy się ta opowieść o małym, dzielnym piesku. Dobre sny, Bingo. Dobrej nocy, Haniu. A gwiazdy na niebie niech pilnują waszego odpoczynku.