Zosia i zaczarowana deska

— Bajka do czytania —

Zosia mieszkała w małym domku nad morzem. Każdego ranka patrzyła przez okno na tańczące fale i marzyła, by choć raz popłynąć na desce. Ale kiedy tylko wyobrażała sobie, że wchodzi do wody, robiło jej się strasznie.

Pewnego dnia dziadek Zosi przyniósł z piwnicy starą deskę do bodyboardingu. Była cała w muszelkach i pachniała słońcem. 'To moja deska z dzieciństwa' – powiedział z uśmiechem. 'Jeśli jej zaufasz, spełni twoje marzenia.' Zosia dotknęła gładkiej powierzchni i poczuła ciepło.

Następnego ranka Zosia wzięła deskę i poszła na plażę. Fale były spokojne, ale woda wydawała się ogromna. Dziewczynka usiadła na piasku i patrzyła na błękit. Nagle usłyszała cichy szept: 'Nie bój się, mała. Spróbuj ze mną.' To była mała fala, która delikatnie muskała brzeg.

Zosia wzięła głęboki oddech i weszła do wody. Położyła się na desce, a fala podpłynęła bliżej. 'Po prostu połóż ręce na krawędzi i pozwól mi cię nieść' – szepnęła fala. Dziewczynka zamknęła oczy i poczuła, jak woda unosi ją lekko.

Najpierw deska się chwiała, a Zosia bała się, że spadnie. Ale fala cierpliwie ją podtrzymywała. 'Popatrz na horyzont, nie na deskę' – radziła. Zosia spojrzała w dal i nagle poczuła, że płynie! Fala niosła ją prosto do brzegu, a wiatr rozwiewał jej włosy.

Radość rozlała się po całym ciele Zosi. Śmiała się głośno, a fala odpowiedziała pluskiem. 'Udało się!' – krzyknęła. Od tej chwili pływały razem wiele razy. Fala uczyła ją skręcać, przyspieszać i zatrzymywać się tuż przed piaskiem.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Zosia wyszła z wody. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Położyła deskę obok łóżka i wtuliła się w kołdrę. Przez okno widziała gwiazdy migoczące nad morzem. 'Dziękuję, mała falo' – szepnęła i zasnęła spokojnie.