Przygoda małego odkrywcy

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym miasteczku mieszkał chłopiec o imieniu Marcin. Miał on cztery lata i bardzo lubił odkrywać nowe rzeczy. Każdego ranka, gdy wschodziło słońce, wyglądał przez okno swojego pokoju i marzył o wielkich przygodach. Najbardziej chciał znaleźć skarb ukryty gdzieś w ogrodzie swojej babci. Babcia często mówiła, że w starym krzaku bzu mieszka wróżka, która spełnia marzenia.

Pewnego popołudnia Marcin postanowił wyruszyć na poszukiwanie skarbu. Wziął mały koszyk, do którego włożył kanapkę, butelkę wody i czerwoną latarkę. Droga do ogrodu babci wiodła przez łąkę pełną żółtych mleczy. Po drodze spotkał rudą wiewiórkę, która chowała orzechy pod wielkim dębem. Wiewiórka przyjrzała mu się ciekawie, a potem szybko wskoczyła na gałęzie.

Marcinek przeszedł przez stary mostek nad strumykiem. Woda w strumyku cicho szumiała, a małe rybki pluskały się w słońcu. Nagle usłyszał cichutki płacz. Zaciekawiony, zajrzał w krzaki. Zobaczył małego, szarego kociaka, który utknął w gęstych gałęziach. Kotek patrzył na niego wielkimi, zielonymi oczami i żałośnie miauczał.

Chłopiec nie bał się, choć krzaki były wysokie i kolczaste. Delikatnie rozsunął gałęzie i wyciągnął rękę. – Nie bój się, mały – powiedział spokojnie. Kotek zawahał się przez chwilę, ale potem pozwolił się wyciągnąć. Marcin pogłaskał go po miękkim futerku i od razu poczuł, że to będzie ich przygoda. Kotek mruczał jak mały silniczek.

Razem ruszyli dalej w stronę ogrodu babci. Nagle Marcin zobaczył, że na ścieżce leży stary, zniszczony but. Kiedy go podniósł, spod spodu wypełzła stonoga. Chłopiec zaśmiał się wesoło, a kotek gonił stonogę, choć ta szybko schowała się pod kamień. Marcinek pomyślał, że nawet małe stworzenia mają swoje domy i trzeba je szanować.

W ogrodzie babci pachniało lawendą i miętą. Pod krzakiem bzu rzeczywiście coś błyszczało. Marcin ostrożnie przykucnął i zobaczył małe, srebrne pudełeczko. Serce biło mu mocno z radości. Otworzył je, a w środku leżał złoty listek i maleńka muszelka. Na listku ktoś napisał: „Odkrywaj świat z sercem pełnym dobra”.

Marcin uśmiechnął się szeroko. Zrozumiał, że prawdziwym skarbem była ta podróż i fakt, że pomógł kociakowi. Postanowił, że zaopiekuje się kotkiem i nazwie go Łatek. Tego dnia, wracając do domu, czuł, że jest najszczęśliwszym chłopcem na świecie. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, a on szedł z Łatkiem na rękach, słuchając śpiewu świerszczy.

Wieczorem mama przytuliła Marcinka i powiedziała: — Jesteś odważnym i dobrym chłopcem. Marcin wtulił się w koc i patrzył na gwiazdy za oknem. Łatek zwinął się w kłębek obok niego. Chłopiec zamknął oczy i pomyślał, że jutro znów czeka go nowa przygoda. Ale najpierw — słodki, spokojny sen.