Mała choinka i jej leśni przyjaciele

— Bajka do czytania —

W głębi lasu, gdzie sosny sięgały nieba, rosła mała, zielona choinka. Była taka malutka, że często ginęła w cieniu większych drzew. Choinka smutno wzdychała, marząc o tym, by pewnego dnia stać się najpiękniejszym drzewkiem świątecznym w ludzkim domu.

Pewnego ranka usłyszała głośne rozmowy drwali. Mówili o ścinaniu drzew na Boże Narodzenie. Choinka zadrżała ze strachu – bała się, że zostanie ścięta i zabrana z ukochanego lasu.

Postanowiła ukryć się w gęstwinie, ale jej małe gałązki nie dawały schronienia. Wtedy zza pnia wyjrzała wiewiórka Ruda, a za nią sowa Mądrala i zając Bielaczek.

„Dlaczego tak drżysz, mała choinko?” – zapytała sowa. Choinka opowiedziała im o swoim marzeniu i strachu przed ścięciem. Zwierzęta spojrzały po sobie i uśmiechnęły się.

„Nie martw się!” – zawołała wiewiórka. „Pomożemy ci zostać świąteczną choinką, ale tutaj, w lesie!” Ruda przyniosła szyszki, zając – czerwone jagody, a sowa ułożyła na gałązkach płatki śniegu.

Gdy zapadł zmrok, choinka lśniła w blasku księżyca. Była piękniejsza niż jakiekolwiek drzewko w ludzkim domu. Wtedy zrozumiała, że najważniejsze jest nie to, jak wygląda, ale że ma prawdziwych przyjaciół.

Tej nocy wszystkie zwierzęta zebrały się wokół choinki. Tańczyły, śpiewały i dziękowały jej za to, że jest z nimi. Choinka czuła się kochana i szczęśliwa.

Zmęczona, ale radosna, choinka zamknęła oczy. Gwiazdy nad nią mrugały przyjaźnie, a las otulił ją cichym szeptem. „Dobranoc, mała choinko” – szumiały drzewa. I zasnęła spokojnie, wiedząc, że znalazła swój prawdziwy dom.