Kasia i zaczarowany sen

— Bajka do czytania —

Kasia miała siedem lat i mnóstwo energii. Każdego dnia biegała po podwórku, układała klocki, rysowała kredkami i grała w berka. Ale czasem zapominała o najważniejszym – o odpoczynku.

Pewnego popołudnia Kasia bawiła się w swoim pokoju. Zbudowała ogromny zamek z klocków, narysowała smoka i potem zaczęła skakać na łóżku. Nagle poczuła, że jej nogi są ciężkie, a oczy same się zamykają. „Jeszcze tylko chwila” – szepnęła, ale ręce jej opadły.

Wtedy z półki spojrzała na nią pluszowa Króliczka Róża – jej ulubiona przytulanka. Róża mrugnęła okiem i powiedziała cichutko: „Kasiu, twoje ciało mówi ci, że potrzebujesz przerwy. Chodź, odpocznijmy razem”. Kasia zdziwiła się, że pluszak mówi, ale uśmiechnęła się zmęczona.

Róża zaprowadziła Kasię na miękki dywan. „Usiądź wygodnie. Zamknij oczy i policz do trzech”. Kasia próbowała, ale myśli jej uciekały. „A teraz pomyśl o czymś przyjemnym – o puszystej chmurce albo o tym, jak huśtasz się na huśtawce” – dodała Róża. Kasia poczuła, że jej oddech robi się spokojniejszy.

Po kilku minutach Kasia otworzyła oczy, czując się lżejsza. „Mam ochotę na jabłko i szklankę soku” – powiedziała. Róża skinęła główką. „Dbanie o siebie to też zdrowe jedzenie i picie. Kiedy się odżywiasz, twoje ciało ma siłę do zabawy”. Kasia zjadła jabłko i wypiła sok, a potem znów mogła biegać.

Wieczorem, gdy mama zawołała na kolację, Kasia była już zmęczona, ale szczęśliwa. „Dziś nauczyłam się, że czasem trzeba zrobić przerwę” – powiedziała do Róży, która leżała obok poduszki. „Czy to znaczy, że jestem ważna?” – zapytała. Róża przytuliła się do niej: „Jesteś najważniejsza, kochanie. Dbaj o siebie, a będziesz miała siłę na wszystko”.

Mama pogłaskała Kasię po głowie i szepnęła: „Każdy ma takie chwile, gdy zapomina o odpoczynku. Ważne, żebyś słuchała swojego ciała, tak jak dziś”. Kasia ziewnęła, a jej powieki zrobiły się ciężkie jak ołowiane kulki. „Dobranoc, Różo. Dobranoc, mamo” – wyszeptała.

I nastała cisza. Księżyc świecił za oknem, a gwiazdy migotały jak małe światełka. Kasia spała spokojnie, tuląc swoją przytulankę. Wiedziała, że jutro znów będzie się bawić, ale pamięta, żeby czasem usiąść, odetchnąć i zjeść soczyste jabłko.