Bajka o małej flagi i wielkiej przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domy były kolorowe jak tęcza, a ulice wysadzane były kwitnącymi kasztanami, mieszkała mała flaga. Miała na imię Florek i była biało-czerwona, jak wszystkie polskie flagi. Florek wisiał na maszcie przed domem Zosi i jej mamy.

Florek bardzo lubił patrzeć na świat z góry. Widział, jak dzieci biegają do szkoły, jak pani Kasia podlewa kwiaty w ogródku, a pan Wojtek wyprowadza swojego psa. Ale najbardziej Florek lubił, gdy zbliżał się Dzień Flagi. Wtedy wszystkie flagi w miasteczku były odświętnie wyprane i wyprasowane, a ludzie uśmiechali się do siebie.

Pewnego dnia, dzień przed świętem, Florek zauważył, że jego biały pasek zrobił się szary. „Ojej, jestem brudny! – zmartwił się. – Jak mogę być piękną flagą na takie ważne święto?”. Zosia, która właśnie wracała ze szkoły, usłyszała jego westchnienie. „Nie martw się, Florek – powiedziała. – Zaraz cię umyjemy!”.

Zosia zdjęła flagę z masztu i zaniosła do domu. Włożyła ją do miski z ciepłą wodą i delikatnie myła mydłem. Florek poczuł się jak w spa. Po chwili był czysty i pachnący. Zosia rozwiesiła go na suszarce, a on suszył się na słońcu, mrucząc z zadowolenia.

Następnego dnia, w Dzień Flagi, Florek wisiał na maszcie jak nowy. Był dumny i biało-czerwony. Nagle zobaczył, że na sąsiednim maszcie flaga – mała, zielona chorągiewka – smutno zwisa. „Czemu jesteś smutna? – zapytał Florek. – Dzisiaj jest takie radosne święto!”. Zielona chorągiewka odpowiedziała: „Nikt o mnie nie pamięta, nie jestem biało-czerwona, więc nikt mnie nie świętuje”.

Florek pomyślał chwilę. „Ale ty też jesteś ważna! – powiedział. – Każda flaga jest ważna, bo każda symbolizuje coś innego. Może nie obchodzisz Dnia Flagi, ale możesz być ze mną i razem cieszyć się tym dniem!”. Zielona chorągiewka uśmiechnęła się i zaczęła radośnie powiewać na wietrze.

Zosia zobaczyła, że Florek zaprzyjaźnił się z zieloną chorągiewką. Pobiegła do domu i przyniosła małą biało-czerwoną wstążkę, którą przywiązała do masztu zielonej flagi. „Teraz obie jesteście częścią święta!” – powiedziała. I rzeczywiście, od tego dnia Florek i zielona chorągiewka stali się najlepszymi przyjaciółmi.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Florek szeptał do zielonej chorągiewki: „Dobranoc, przyjaciółko. Pamiętaj, że każdy z nas jest ważny, nie tylko od święta”. A chorągiewka odpowiedziała cichutko: „Dobranoc, Florek. Dziękuję, że jesteś”. I obie zasnęły spokojnie, kołysane lekkim wiatrem, pod rozgwieżdżonym niebem.