Bajka o dwóch misiach, które uczyły się czekać

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie strumyk cicho szumiał, mieszkały dwa małe misie. Kubtuś miał brązowe futerko i zawsze chciał wszystkiego od razu. Pysio był szary i lubił patrzeć na chmury, nawet gdy nic się nie działo. Pewnego dnia usłyszały od sójki, że na polanie wyrósł krzak pełen najsłodszych malin. „Chodźmy już!” – zawołał Kubtuś i pociągnął Pysia za łapę.

Przybiegły na polanę, ale maliny były jeszcze zielone. Kubtuś tupnął nogą. „Nie chcę czekać! Chcę je teraz!” Pysio usiadł pod brzozą. „A ja pomyślę, co robić, żeby czas szybciej minął.” Zaczął liczyć mrówki, a potem narysował łapką w piasku duże koło.

Kubtuś nie mógł usiedzieć. Biegał wokół krzaka i trącał zielone maliny. Nic się nie zmieniały. „To niesprawiedliwe!” – mruczał. Pysio zaproponował: „Pobawmy się w chowanego. Schowam się za dębem, a ty mnie szukaj. A potem się zamienimy.” I zaczęła się wesoła gonitwa po mchu.

Gdy się zmęczyły, usiadły nad strumykiem. Pysio opowiedział Kubtusiowi o tym, jak znalazł w norce mały żołądź i czekał całą wiosnę, aż wykiełkuje. „I wiesz co? – szepnął – wyrósł z niego piękny dąb. Czekanie jest jak podlewanie marzeń.” Kubtuś westchnął, ale spojrzał na maliny – były już trochę różowe.

Na polanę wróciły, gdy słońce zaczęło się chować. Maliny były bordowe, słodkie i duże. Kubtuś wziął jedną do pyszczka i uśmiechnął się. „Prawie jak miodek!” Pysio zerwał gałązkę i podzielił się z przyjacielem. „Poczekałem, i było warto.” „Ja też” – przyznał Kubtuś, oblizując łapki.

Wieczorem misie wróciły do swojej jaskini. Kubtuś położył głowę na mchu i westchnął. „Wiesz, Pysiu, myślę, że następnym razem też spróbuję poczekać.” Pysio przytulił go i zamruczał kojącą melodię. Księżyc świecił przez gałęzie, a sowy cichutko pohukiwały.

I tak, w lesie pełnym gwiazd, dwa małe misie zasnęły spokojnie, wiedząc, że czasem najlepsze rzeczy przychodzą do tych, którzy potrafią cierpliwie czekać i bawić się przy tym świetnie.

Dobranoc, Kubtusiu. Dobranoc, Pysiu. Śpijcie słodko pod gwiaździstym niebem, a wasze sny niech będą pełne malin i przyjaźni.