Bajka o Jasiu, który odkrył w sobie odwagę

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domy były kolorowe jak tęcza, mieszkał chłopiec o imieniu Jaś. Miał siedem lat, piegi na nosie i wielkie marzenia. Każdego ranka biegał po łące, zbierając kamienie i patyki, z których budował zamki.

Pewnego dnia Jaś usłyszał, że w starym parku, za wysokim płotem, mieszka tajemnicze stworzenie. „Podobno ma wielkie, zielone oczy i strasznie prycha” – szeptały dzieci. Jaś bardzo się bał, ale jeszcze bardziej był ciekawy. Postanowił sprawdzić, co kryje się za płotem.

Następnego ranka, zbierając całą odwagę, Jaś podszedł do parku. Serce biło mu jak oszalałe, a ręce lekko drżały. Wszedł przez starą furtkę, która skrzypiała cicho. Za płotem nie było jednak żadnego potwora – tylko mały, przestraszony kotek, który utknął na drzewie. Miał zielone oczy i prychał ze strachu.

Jaś od razu zapomniał o swoim lęku. Spojrzał na kotka i pomyślał: „On potrzebuje pomocy”. Wspinając się ostrożnie po gałęziach, sięgnął po malucha. Kotek drżał, ale Jaś mówił do niego łagodnie: „Już dobrze, jestem tutaj”. W końcu udało mu się zdjąć kotka z gałęzi.

Gdy zszedł na dół, kotek otarł się o jego nogę i zamruczał. Jaś poczuł, jakby ktoś włożył mu do serca małe, ciepłe słoneczko. Od tej chwili wiedział, że odwaga to nie tylko skakanie po drzewach, ale też pomaganie tym, którzy się boją.

Wracając do domu, Jaś spotkał kolegę z klasy, który płakał na ławce. Zgubił swoją ulubioną zabawkę – małego misia. Jaś, choć sam był zmęczony, postanowił pomóc. Przeszukali razem całe boisko i w końcu znaleźli misia pod huśtawką. Kolega uśmiechnął się od ucha do ucha.

Wieczorem, leżąc w łóżku, Jaś patrzył przez okno na migoczące gwiazdy. Każda z nich wydawała się świecić trochę jaśniej niż zwykle. Pomyślał o kotku, o koledze i o tym, że każdego dnia może być odważny na swój własny sposób. Zamknął oczy, a wokół zapanowała spokojna cisza.

Noc otuliła miasteczko miękkim kocem ciemności. Jaś uśmiechnął się przez sen, a gwiazdy nuciły mu cichą kołysankę. „Dobranoc, Jasiu” – szepnął wiatr. I tak, w ciszy i spokoju, chłopiec zasnął, wiedząc, że odwaga mieszka w każdym z nas, jeśli tylko zechcemy ją dostrzec.