Bajka o Jasiu i Malgosi i zagubionym ptaszku

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkało rodzeństwo – Jasiu i Małgosia. Uwielbiali spędzać czas na świeżym powietrzu, obserwując przyrodę. Pewnego słonecznego poranka, podczas spaceru po łące, usłyszeli ciche, smutne ćwierkanie. To była mała, szara ptaszyna, która leżała na ziemi i trzepotała skrzydełkiem. Dzieci podeszły bliżej i zobaczyły, że ptaszek ma zranione skrzydło. Serce Jasia i Małgosi zabiło mocniej – wiedzieli, że muszą pomóc.

Jasiu delikatnie wziął ptaszka w dłonie, a Małgosia przykryła go swoją chusteczką. – Nie bój się, maleńki – szepnęła. – Zabierzemy cię do domu i opatrzymy. W domku na stole stała apteczka. Małgosia przyniosła czystą szmatkę i wodę, a Jasiu ostrożnie oczyścił ranę. Potem owinęli skrzydło miękkim bandażem. Ptaszek przestał drżeć i zamknął oczy, jakby czuł się bezpieczny.

Od tego dnia Jasiu i Małgosia opiekowali się ptaszkiem z wielką starannością. Nazwali go Błękitek, bo miał niebieskie piórka na ogonku. Codziennie przynosili mu ziarenka i świeżą wodę, a także zmieniali opatrunek. Błękitek powoli wracał do sił – zaczął ćwierkać wesoło i próbować poruszać skrzydełkiem. Dzieci cieszyły się, że mogą mu pomóc, ale wiedziały, że pewnego dnia ptaszek będzie musiał wrócić do swojej rodziny.

Kiedy skrzydło Błękitka całkiem się zagoiło, Jasiu i Małgosia postanowili odnaleźć jego prawdziwy dom. – Gdzie mogą mieszkać takie ptaszki? – zastanawiała się Małgosia. – Może w gęstwinie drzew za strumieniem? – odpowiedział Jasiu. Spakowali mały zapas jedzenia i ruszyli w drogę. Niosąc Błękitka w koszyku wyłożonym mchem, szli przez las, rozglądając się za gniazdami.

Pierwszym zwierzęciem, które spotkali, była wiewiórka. – Przepraszam, pani wiewiórko – zapytał Jasiu. – Czy wie pani, gdzie mogą mieszkać niebieskoogoniaste ptaszki? Wiewiórka podrapała się po nosku. – Nie widziałam żadnego gniazda, ale może sowa coś wie. Mieszka na starej sośnie za polaną. Dzieci podziękowały i poszły dalej w głąb lasu.

Na polanie stała wielka, stara sosna. Na jej gałęzi siedziała mądra sowa. – Huk, huk – powitała ich. – Słyszałam o waszej wędrówce. Ten ptaszek na pewno pochodzi z gniazda na wzgórzu, tam, gdzie rosną trzy brzozy. Musicie iść prosto, a potem skręcić w lewo przy kamieniu z napisem „Bajkowy Las”. Dzieci ucieszyły się i ruszyły we wskazanym kierunku.

Wkrótce dotarły na pagórek, gdzie rosły trzy wysokie brzozy. Na jednej z nich wisiało małe gniazdo z trzema pisklętami. Gdy Błękitek zobaczył swoje rodzeństwo, zaczął radośnie ćwierkać. Nagle z nieba przyleciały dwa dorosłe ptaki – mama i tata Błękitka. Podziękowali dzieciom za opiekę i zaprosili je do wspólnej zabawy. Jasiu i Małgosia spędzili cudne popołudnie wśród ptasiej rodziny.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Jasiu i Małgosia pożegnali się z ptaszkami. Błękitek usiadł na ramieniu Jasia i pogłaskał go dziobkiem po policzku. – Dziękujemy wam za wszystko – zaćwierkał. – Będziemy was odwiedzać – obiecała Małgosia. Idąc do domu, czuli ciepło w sercach. Wiedzieli, że pomaganie innym to najpiękniejsza rzecz na świecie. Tej nocy zasnęli spokojnie, marząc o skrzydlatych przyjaciołach.