Bajka o tęczowym jednorożcu i zagubionej gwieździe

— Bajka do czytania —

W krainie Chmurkowych Łąk, gdzie rzeki miały kolor cytrynowego soku, a drzewa rosły do góry nogami, mieszkała Luna – mała jednorożec z grzywą mieniącą się wszystkimi kolorami tęczy. Każdej nocy, zanim zasnęła, siadała na najwyższym pagórku i patrzyła, jak na niebie zapalają się gwiazdy.

Pewnego wieczoru Luna zauważyła, że jedna z gwiazd – ta najmniejsza i najbardziej migocząca – zaczęła spadać. Zamiast uderzyć o ziemię, zawisła nisko nad łąką, płacząc cieniutkimi, srebrnymi łzami. „Dlaczego płaczesz?” – zapytała Luna, pochylając głowę. Gwiazdka szlochała: „Zgubiłam się! Spadłam z nieba i nie wiem, jak wrócić do moich siostrzyczek”.

Luna postanowiła pomóc. Razem z gwiazdką, którą nazwała Iskierką, ruszyły przez łąkę. Po drodze spotkały chmurę, która płakała deszczem. „Nie smuć się” – powiedziała Luna – „pomóżmy razem Iskierce wrócić do domu”. Chmura z radością zgodziła się unieść je wysoko. Ale niebo było jeszcze daleko.

Wtedy zza pagórka wyłonił się wiatr – figlarne powiewki, które kręciły bączki z liści. „Czy możecie pomóc?” – spytała Luna. Wiatr zagwizdał radośnie i zrobił z płatków kwiatów miękką huśtawkę. Luna, Iskierka i chmura wsiedli na nią, a wiatr uniósł je wyżej, aż do obłoków.

Na obłokach czekała pani Księżyc – okrągła i srebrna. „A to kto?” – zapytała. Iskierka opowiedziała swoją historię. Pani Księżyc uśmiechnęła się i rzuciła promień światła prosto w niebo. Po tym promieniu Iskierka mogła wdrapać się z powrotem do gromadki gwiazd.

Gdy Iskierka zajaśniała na niebie, wszystkie gwiazdy zaklaskały. A Luna wróciła na swój pagórek, czując w sercu ciepło. Zrozumiała, że pomaganie innym jest jak kolor w tęczy – dodaje blasku każdemu dniu.

Tej nocy Luna zasnęła słodko, a nad nią jaśniała Iskierka, która co chwilę mrugała do niej po przyjacielsku. W krainie Chmurkowych Łąk zapadła cisza, przerywana tylko szelestem tęczowej grzywy Leny.

Dobranoc, Lunko. Dobranoc, Iskierko. Niech wasze sny będą pełne kolorów i przyjaźni, a gwiazdy niech zawsze wskazują drogę do domu.