Bajka o kaczkach po polsku

— Bajka do czytania —

Nad brzegiem małego, lśniącego stawu mieszkała sobie gromadka kaczek. Najmniejsza z nich, Kaczusia Kwi, miała piękne, złociste piórka i wielkie, ciekawskie oczy. Każdego dnia obserwowała, jak inne kaczki pluskają się w wodzie, ale sama bała się wejść do stawu. Była bardzo nieśmiała i wolała zostać na brzegu.

Pewnego słonecznego poranka mama kaczka zawołała: – Kwi, chodź z nami popływać! Woda jest dziś wyjątkowo ciepła! Kwi pokręciła głową i schowała się za krzakiem trzciny. Widziała, jak jej rodzeństwo radośnie nurkuje i łapie małe rybki, ale wolała zbierać stokrotki na łące.

Po chwili do Kwi podeszła jej przyjaciółka, kaczorka Kacperek. – Nie martw się – powiedział cicho. – Ja też kiedyś bałem się wody. Ale odkryłem, że jeśli spróbuję małymi kroczkami, jest coraz łatwiej. Kwi spojrzała na niego z nadzieją. – Naprawdę? – spytała. – Naprawdę – odparł Kacperek i uśmiechnął się szeroko.

Kacperek zaproponował, żeby najpierw zmoczyły tylko swoje łapki. Kwi nieśmiało włożyła jedną nóżkę do wody. Była przyjemnie chłodna. – Widzisz? – powiedział Kacperek. – Wcale nie gryzie! Kwi zachichotała i włożyła drugą nóżkę. Czuła, jak woda delikatnie muska jej piórka.

Następnego dnia Kacperek nauczył Kwi, jak machać skrzydełkami, żeby utrzymać równowagę. – Wyobraź sobie, że tańczysz na łące – powiedział. Kwi zamknęła oczy i zaczęła poruszać skrzydłami. Po chwili poczuła, że unosi się na wodzie. – Udało się! – krzyknęła z radością.

Kiedy Kwi nabrała pewności, postanowiła pomóc młodszej kaczuszce, która bała się jeszcze bardziej. – Chodź, pokażę ci, jak to zrobić – powiedziała łagodnie. Razem z Kacperkiem uczyły małą kaczuszkę, a po kilku dniach wszystkie kaczki pluskały się w stawie razem.

Od tamtej pory Kwi wiedziała, że strach można pokonać, jeśli ma się obok kogoś, kto wierzy w nasze siły. Każdego ranka z radością witała swoich przyjaciół nad stawem, a jej złociste piórka lśniły w promieniach słońca.

Wieczorem, gdy księżyc odbijał się w tafli wody, Kwi kładła się spać obok mamy. – Dobranoc, mamo – szepnęła. – Dobranoc, córeczko – odpowiedziała mama i otuliła ją skrzydłem. Kwi zamknęła oczy, słuchając cichego plusku wody i śpiewu świerszczy.