Bajka o koguciku i kotku dla 4-latka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym ogródku, tuż za drewnianym płotem, mieszkał kogucik Kukuryk. Miał czerwony grzebień jak koronę i złote piórka, które lśniły w słońcu. Każdego ranka budził wszystkich głośnym „Kukuryku!” i cieszył się, że potrafi tak pięknie śpiewać.

Obok, w wiklinowym koszyku na ganku, mieszkał kotek Mruczek. Miał miękkie, szare futerko i zielone oczy jak dwa listki. Mruczek nie umiał głośno krzyczeć, ale za to potrafił cichutko mruczeć i skakać wyżej niż płot. Często patrzył na Kukuryka i myślał: „Jaki on głośny i odważny!”.

Pewnego dnia Kukuryk postanowił nauczyć Mruczka śpiewać. Stanął na płocie, nadął pierś i zawołał: „Kukuryku! Teraz ty, Mruczku!”. Mruczek otworzył pyszczek, ale wydobyło się z niego tylko ciche: „Miau…”. Kukuryk pokręcił głową: „Nie tak, głośniej!”. Mruczek spróbował jeszcze raz, ale znów wyszło „Miau…”. Smutny opuścił ogon i odszedł w stronę koszyka.

Następnego dnia Mruczek powiedział: „A może ja cię nauczę skakać? Patrz!”. I skoczył na płot lekko jak piórko. Kukuryk rozczapierzył skrzydła, podskoczył, ale zaplątał się w nogi i wylądował w krzaku porzeczek. „To nic, próbuj dalej!” – zachęcał Mruczek. Kukuryk próbował jeszcze kilka razy, ale za każdym razem kończyło się to koziołkiem w trawę.

Usiedli więc obok siebie na ganku. Kukuryk westchnął: „Nie umiem skakać tak jak ty, a ty nie umiesz śpiewać tak jak ja. Jesteśmy tacy różni…”. Mruczek przytulił się do niego i zamruczał: „Ale za to możemy się bawić razem! Ja będę skakał po płocie, a ty będziesz mi przy tym śpiewał. To będzie nasza wspólna zabawa!”.

Kukuryk uśmiechnął się szeroko. Od tej pory każdego popołudnia Mruczek skakał po płocie, a Kukuryk śpiewał mu „Kukuryku!” na wesołą melodię. A gdy Mruczek zmęczył się i kładł w koszyku, Kukuryk przychodził do niego i cichutko nucił mu kołysankę. Wtedy Mruczek mruczał głośniej niż zwykle, a Kukuryk czuł, że to najpiękniejsza muzyka na świecie.

Gdy zapadł wieczór, niebo nad ogródkiem zrobiło się granatowe, a na nim zapaliły się pierwsze gwiazdy. Kukuryk i Mruczek leżeli obok siebie na miękkiej trawie. „Dobranoc, Mruczku” – powiedział cicho Kukuryk. „Dobranoc, Kukuryku” – odpowiedział Mruczek i zamknął oczy. Nad nimi gwiazdy migotały jak małe iskierki, a w ogródku zapanowała cisza, taka spokojna i przyjemna, jakby cały świat szykował się do snu.