Bajka o kogutku i kotku dla 5-latka

— Bajka do czytania —

W małym gospodarstwie na skraju lasu mieszkał kogutek Kazik i kotek Mruczek. Kazik budził wszystkich o świcie głośnym „kukuryku!”, a Mruczek wolał spać do południa i mruczeć cicho w słońcu. Każdego ranka zaczynała się ta sama scena.

Kogutek Kazik stawał na płocie, nadymał pierś i krzyczał: „Kukuryku! Wstawajcie, słoneczko już wstało!”. Kury gdakały, kaczki kwakały, a pies Burek merdał ogonem. Tylko Mruczek chował głowę pod poduszkę i mruczał: „Jeszcze chwileczkę, jestem taki śpiący!”.

Kazik nie rozumiał, jak można spać, gdy świat jest taki piękny. „Mruczku, chodź zobaczyć poranną rosę! Jest taka lśniąca!” – wołał. Ale Mruczek przewracał się na drugi bok i odpowiadał: „Rosę zobaczę wieczorem, teraz śnię o rybkach w stawie”.

Pewnego dnia Kazik postanowił obudzić Mruczka inaczej. Przyniósł mu kawałek sera i postawił przed nosem. Mruczek otworzył jedno oko, powąchał i mruknął: „Mm, ser... ale najpierw jeszcze pięć minut”. Kazik westchnął i usiadł obok.

„Mruczku, dlaczego nie lubisz wstawać wcześnie?” – zapytał Kazik. Mruczek przeciągnął się i odpowiedział: „Lubię spokojne poranki, kiedy nikt nie krzyczy. Ty lubisz budzić wszystkich, a ja lubię ciszę. Czy to źle?”.

Kazik zastanowił się. „Nie, to nie jest źle. Każdy jest inny. Ja lubię głośno, ty lubisz cicho. Możemy być przyjaciółmi mimo to?”. Mruczek uśmiechnął się: „Oczywiście! Możesz budzić całe podwórko, a ja będę spał. Wieczorem pobawimy się razem”.

I tak się stało. Kazik odtąd nie nalegał, by Mruczek wstawał o świcie. A Mruczek przestał się dąsać na poranne hałasy. Czasem nawet wychodził na chwilę, by zobaczyć rosę, a potem wracał do swojego ciepłego miejsca.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczynały migotać na niebie, Kazik i Mruczek siadali na ganku. Kogutek opowiadał o tym, co widział w ciągu dnia, a kotek mruczał cicho. Byli najlepszymi przyjaciółmi – każdy inny, ale razem tworzyli wspaniały duet.

Gdy zapadła noc, Mruczek zwinął się w kłębek obok Kazika, który cicho gdakał sennie. Nad nimi świeciły gwiazdy, a księżyc uśmiechał się łagodnie. W gospodarstwie zapanowała cisza, a wszyscy spokojnie zasnęli.